| | Face first on the floooorrr | |
| SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Face first on the floooorrr zo 5 mei 2019 - 20:15 | |
| Settledpaw had zijn kaken om een vers gevangen hagedis. Trots op zijn vangst kwam hij terug het kamp in. ShadowClan stond bekend om hun vreemde smaak in prooi. Maar eten was eten, en het was zeker smakelijk als je even vergat dat het in het moeras leefde. Settledpaw besloot zijn prooi dan ook meteen naar de nursery te brengen. Er was altijd wel een queen die zin had in een hapje eten, te druk met haar kleine drommels om zelf naar de prooistapel te wandelen. Settledpaw stak zijn kop door de ingang van de nursery en legde zijn prooi neer, die al snel vriendelijk in ontvangst werd genomen. Settledpaw keek nog een moment teder naar alle aandoenlijke kittens die over elkaar heen sprongen en door de nesten klauterden. Oh, wat was de tijd simpel toen! Soms wilde hij nog wel kitten zijn. Dat hij nog niet van zijn afkomst wist. Dat zijn familie nog bij elkaar was. Dat hij nog gewoon ShadowClan was, zonder twijfel. Settledpaw was in gedachten verzonden dat hij niet oplette waar hij liep en op het moment dat hij omkeerde voelde hij iets bewegen achter hem. Bang dat hij op een kitten zou staan maakte hij een paniekerige beweging naar voren, waarna hij nu letterlijk struikelde over een kitten en met zijn kop voorover tussen de nesten viel. Niezend keek hij op terwijl hij plat op zijn buik lag, hopend dat hij niet een kit per ongeluk zeer had gedaan.
- Eerste post Loudkit
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr ma 6 mei 2019 - 19:04 | |
| Met een brede grijns liep Loudkit uitgelaten door de nursery. Nu hij één moon oud was en meer kon dan waggelen en wat woorden brabbelen alleen, was hij pas echt op onderzoek uitgegaan. Hij liet zijn siblings en zijn moeder achter zich terwijl hij eerst de linkse en daarna de rechtse hoek van de nursery verkende. Geen plekje bleef onaangeraakt en tevreden zijnde dat hij bijna alles had gehad, liep hij in de richting van de uitgang van de nursery. Hij zou natuurlijk nooit zonder de toestemming van zijn moeder naar buiten gaan, maar een kijkje nemen kon geen kwaad, toch? Loudkit had in zijn enthousiasme echter niet in de gaten dat een apprentice net naar buiten wilde gaan en voelde een stevige pijn door zijn flank gaan toen de apprentice over hem heen struikelde. Instinctief drukte hij zijn kleine lijfje plat tegen de grond zodat de apprentice hem in elk geval niet meer zou raken en rolde vervolgens een eindje weg, waar hij versuft met zijn kopje schudde en vervolgens in de richting keek van de apprentice… die op zijn smoel was gegaan. Loudkit kon het niet helpen dat hij ondanks de pijn in zijn flank toch begon te lachen. Met een lachje stond hij op en trippelde toen vervolgens vrolijk op de apprentice af. “Jij oké zijn?” vroeg hij, waarna hij na kort twijfelen toch zijn – niet pijnlijke – flank tegen de apprentice duwde om het leed hopelijk wat te verzachten.
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr wo 8 mei 2019 - 19:53 | |
|
Settledpaw keek geschrokken om zich heen, toen hij opeens een piepkleine kitten op zijn blikveld ontstond. Het lachte nog, dus Settledpaw haalde opgelucht adem en knikte instemmend toen hij vroeg of hij nog oké was. ‘Ja, natuurlijk,’ miauwde hij kalm, waarna hij met grote ogen onderzoekend naar de kitten keek. ‘Jij ook?’ vroeg hij. Automatisch snuffelde Settledpaw aan de kitten en al stelde hij vast dat er geen enge geuren zoals bloed aan de kitten hingen. De apprentice duwde zichzelf bij zijn voorpoten omhoog zodat hij in een zittende houding kwam en keek naar het grijs gestreepte kittentje. ‘Dat was wel een beetje een domme zet van me, of niet?’ sprak hij met de nodige zelfspot. Zo lang hij de kitten maar kon afleiden van eventuele pijn of schrik die hij had. Al leek hij op het eerste gezicht oke, voor zover Settledpaw een medicine cat was. De kitten had tenminste nog vier poten en een staart.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr ma 13 mei 2019 - 10:54 | |
| Een opgeluchte glimlach ontstond rond het snoetje van Loudkit toen Settledpaw aangaf dat hij oké was. Mooi! Dat wilde zeggen dat als hij zijn flank tegen iemand drukte dat het nog steeds ietwat helende krachten had, al was dat misschien wel een fabeltje dat hij zichzelf oplegde. Hij knikte snel toen de apprentice aan hem hetzelfde vroeg. “Ik altijd oké zijn!” antwoordde hij stoer. Het was niet helemaal waar; zijn flank deed behoorlijk veel zeer, maar dat ging hij niet toegeven. Het was zo van die kloppende pijn die uiteindelijk wel weg zou trekken en alleen pijn zou doen als hij op zijn flank zou gaan liggen. En dus was het antwoord heel simpel: niet meer op zijn flank gaan liggen voor een tijdje. Aan die kant dan toch. Hij giechelde toen de apprentice zijn woorden uitsprak en knikte. “Heel dom,” kirde hij vrolijk. “Maar ik ook soms dom zijn. Ik ook vaak struikelen,” probeerde hij de apprentice gerust te stellen met een brede grijns. “En ik vaak vallen.” Hij waggelde gelukkig niet meer zo erg als in het begin, maar er waren nog genoeg momenten dat hij zijn evenwicht verloor en dan echt op een droge manier op zijn zij landde. Dat was waarschijnlijk voor de anderen wel grappig om te zien altijd. “Jij veel gevallen zijn en gestruikeld hebben als kitten?” vroeg hij vervolgens nieuwsgierig.
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr wo 15 mei 2019 - 23:39 | |
| Settledpaw zuchtte opgelucht toen de kitten vertelde dat hij oké was. Nou ja, het wat een ongelukkige val. Gelukkig was hij niet bovenop hem geland! Dan zou hij waarschijnlijk wel anders hebben gepiept. Maar alles was goed en wel. De vrede was weder gekeerd. Toen wreef de kitten het er nog maar even in dat hij heel dom was en Settledpaw lachte ongemakkelijk. En bedankt. Maar ja, de jonge apprentice had het zelf gezegd. Wat had hij dan kunnen verwachten? Toch zei de kitten dat hij ook wel eens dom was. He, gelukkig maar. ‘Nou ja, ik denk dat we allemaal wel eens wat doms doen,’ miauwde hij met een ongemakkelijk lachje. Ach ja, de kitten was ook best vertederend zo, met zijn brede lachje en onhandige pootjes. Maar kennelijk stond hij toch steviger op zijn poten dan de oudere apprentice. Settledkit glimlachte dus ook bij zijn volgende vraag. ‘Oh, héél veel,’ sprak hij een tikkeltjes dramatisch. Ach ja, hij moest er even een mooi verhaal van maken. ‘Het duurde mij een maan voordat ik zonder te vallen uit mijn nest kon komen.’ Dit was bijna niet gelogen. Hij rolde vaker uit zijn nest dan er netjes op vier pootjes uit te komen. De afgrond naar de nursery vloer leek zo groot als je een kitten was. Nu stelde dat natuurlijk niets voor. Poeh, wat een wereldje als je kitten was.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr do 16 mei 2019 - 14:53 | |
| “Chillykit vooral!” kirde hij vrolijk toen ze het nog hadden over het dom zijn. Want ja, als Chillykit niet met hem wilde spelen en wilde gaan slapen, was ze wel heel dom bezig, toch? Ja, dat vond hijzelf immers wel. Hij vond het sowieso dom dat als kittens wakker konden zijn en op avontuur konden gaan dat ze er dan echt voor kozen om te gaan slapen. Zijn moeder was gelukkig niet zo lui, maar helaas kon zij bijna nooit weg waardoor ze niet konden spelen samen. En bovendien zag hij zijn moeder ook niet echt als speelmaatje. Nee, met haar deed hij liever knuffelen en lieve woorden uitwisselen. Zijn moeder mocht gerust weten hoe geliefd ze was onder haar nestje. Loudkit had nog geen enkele kitten iets slecht horen zeggen over haar. En dat moesten ze niet proberen ook niet! Loudkit keek met grote, grijsblauwe ogen naar de apprentice toen deze aangaf dat hij ook veel was gevallen in zijn kittentijd. Hè! Misschien zou het wel leuker zijn om een verhaaltje uit te lokken bij de apprentice dan bij de elders. De elders konden heel goed vertellen en Loudkit echt een hele middag bezighouden als ze wilden, maar hij een paar ervaringen van een appretice horen was ook wel eens leuk, niet dan? In vijf moons werd hij er zelfs immers eentje! “Hoe was het toen je apprentice werd?” Loudkit stond versteld van het feit dat hij deze keer de woorden eens in de juiste volgorde had gesproken. Daar had hij het van heel zijn nestje het moeilijkste mee. Alhoewel, Fuzzykit leek het ook niet makkelijk te vinden. Maar ja, zij waren natuurlijk een reuzegoed duo, dus misschien had dat daar wel iets mee te maken. Misschien lag het niet aan hun, maar aan de rest. Loudkit negeerde zijn gedachten en ging naast de apprentice liggen, zijn flank drukkend tegen die van de apprentice en hem lief aankijkend. “Jij mij verhaaltje vertellen?” smeekte hij vervolgens. “Alsjeblieeeeft?”
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr do 16 mei 2019 - 20:04 | |
|
Chillykit was dom? Settledpaw herinnerde de kitten die hij op zijn schouders had geheven en mee door de nursery was geparadeerd. Oh oh, hij moest maar niet in de ingewikkelde hierarchie van de kittens infiltreren. De nursery was inmiddels zo druk, zijn hoofd zou tollen zo ingewikkeld zou het zijn. Kittens brachten nou eenmaal veel tijd met elkaar door in zo’n kleine ruimte, dan kreeg je al snel diepe, veelbetekende relaties. Of nou ja, kittens waren nou eenmaal goudeerlijk en recht door zee. Ook zoals deze kleine kitten voor hem. Chillykit was dom. Hmm, dat zou een warrior misschien niet zo onsubtiel zeggen. Vervolgens kreeg hij smekende woordjes toen hij moest vertellen toen hij apprentice werd. Uhh, oké, dat kon hij wel. ‘Tuurlijk,’ sprak hij vervolgens ook vrolijk, waarna hij zich voorzichtig voor de kitten settelde en de herinneringen van zijn apprentice ceremonie ophaalde. Littlepaw was toen al vertrokken naar RiverClan, het was alleen hem en Softpaw en Quailpaw. Ze waren al weer thuis van de reis, waar Settledpaw zich maar weinig van kon herinneren. Alleen slechte herinneringen bleven. Dat was wanneer hij de waarheid van zijn ouders te weten kwam. ‘Oké, zoals alle kittens, had ik héél veel zin om apprentice te worden,’ begon Settledpaw zijn verhaal dan ook. ‘Ik werd het samen met mijn twee zusjes, en we konden niet wachten om Tallstar te horen roepen dat er een clanmeeting zou komen. Maar ik was ook heel zenuwachtig, want ik was bang dat ik misschien een gemene mentor zou krijgen.’ Ja, hij moest het verhaal toch ook wel een tikkeltje spannend maken? Met twinkelende ogen keek hij de kitten aan.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr di 21 mei 2019 - 22:03 | |
| Loudkit glimlachte opgewekt toen de apprentice ermee instemde om hem een verhaaltje te vertellen. Yes! Normaal gezien moest hij helemaal naar de elders’ den rennen om een verhaaltje te horen, maar nu was het ietsje dichterbij en bovendien was het nog spannender omdat het nog maar enkele moons geleden was dat de apprentice het meegemaakt had. Het verhaaltje zou dus verser in zijn geheugen liggen en dus kon Loudkit meer vertrouwen op de echtheid ervan. Natuurlijk geloofde hij zijn elders ook wel als ze iets vertelden, maar soms had hij het gevoel dat ze alles een beetje aandikten om het spannender over te laten komen dan het was. Het was een subtiele manier om de kittens bezig te houden, maar Loudkit had liever een verhaaltje waar hij echt van kon geloven dat het ook daadwerkelijk zo gebeurd was en dat het niet te aangedikt was. En wat de apprentice hem tot nu toe vertelde, klonk hem wel logisch in de oren. Loudkit hing zowat aan de apprentice’s lippen toen hij begon te vertellen over hoe hij zich voelde toen de ceremonie in aantocht was. Loudkit kon eerlijk gezegd niet wachten tot hij zelf apprentice zou worden, maar hij wist dat dat nog wel even zou duren en dat hij tot die tijd alleen maar kon dromen over wat er zou gaan gebeuren. Hij zette grote ogen op nadat de apprentice zijn laatste woorden had gesproken. “Bestaan die dan?” piepte hij. Hij was natuurlijk nog niet veel warriors tegengekomen, maar hij kon niet geloven dat Tallstar een échte gemene mentor zou uitkiezen voor zijn apprentices. Hij hoopte dat hij zijn moeder als mentor zou krijgen, al leek dat hem sterk. “En jij een gemene mentor gekregen hebben?” vroeg hij vervolgens door. Want ja, dat wilde Loudkit nu wel erg graag weten natuurlijk!
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr wo 22 mei 2019 - 20:15 | |
| Settledpaw kreeg een glimlachje op zijn gezicht toen de kitten toch een klein beetje een geschokt gezichtje kreeg toen hij vertelde over gemene mentors. Hij wiebelde een beetje zijn oren. Hij wilde natuurlijk ook niet kwaad spreken over zijn clan. ‘Nou ja, sommige zijn wel heel streng. Ik vond een paar katten vroeger een beetje eng. En ja, sommige warriors zijn soms een beetje gemeen.’ Hij herinnerde zich Seagull die niet lang geleden was verbannen uit ShadowClan. Hij was gemeen tegen Pepperkit omdat ze half-clan was. Stel je voor dat hij die kat als zijn mentor had gekregen! Toen de kitten vervolgens vroeg of hij een gemene mentor had gekregen schudde hij zijn kop. ‘Toen het zover was en Tallstar me voor het eerst Settledpaw noemde, kreeg ik een lieve poes als mijn mentor, maar dat duurde niet lang want ze kreeg kittens en ze moest naar de nursery. Maar nu heb ik Acorndust als mijn mentor!’ Bij het noemen van de deputy’s naam keek hij een beetje trots. Hij kreeg nu les van één van de beste warriors uit heel de clan. Al had hij nog steeds af en toe zijn vraagtekens erbij of Tallstar hem Acorndust had toegewezen omdat hij halfclan was. Om hem in de gaten te houden… Settledpaw schudde de gedachte weg. Hij moest zich op zijn verhaal focussen. ‘Ik was zó blij en opgelucht. En ik kon niet wachten om te beginnen met trainen. Voor het eerst buiten het kamp te kijken. Ik heb wel de journey meegemaakt, maar niets was zo leuk om voor het eerst je eigen territorium te zien.’ Settledpaw wist nog dat hij voor het eerst in het naaldbos was, met zijn neus in de wind en zijn groene ogen groot.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr vr 31 mei 2019 - 21:52 | |
| “Ik hoop dat ik geen gemene mentor krijg,” murmelde Loudkit terwijl hij een rilling door zijn lijfje voelde gaan. Stel je voor! Stel je voor dat hij écht een gemene mentor kreeg! Maar nee, daar mocht hij niet al te veel over nadenken. De apprentice voor hem had ook geen gemene mentor gekregen, dus dat zou bij Loudkit dan ook wel meevallen. Zijn oren prikten nieuwsgierig toen de apprentice vervolgens vertelde over de eerste mentor die hij had gekregen. Nu was dat blijkbaar de deputy geworden, maar de beschrijving van zijn eerste mentor had wel veel weg van een kat die Loudkit maar al te goed kende en waar hij heel erg veel van hield. “Mijn mama?” vroeg hij dan ook met hoopvolle ogen aan de apprentice. “Mijn mama jouw mentor geweest?” Want ja, voor Loudkit was er geen lievere she-cat dan zijn eigen moeder. Het kwam niet eens in hem op dat dat onmogelijk was omdat Slatefur blind was en de kans daardoor nihil zou zijn dat ze ooit een eigen apprentice mocht trainen. In de ogen van de kleine tabby kon zijn moeder alles, dus ook deze apprentice opleiden tot een waardige warrior. Loudkit negeerde de opmerking over Acorndust. Waarom zou de apprentice trots zijn op het hebben van een mentor als Acorndust als hij eerst Loudkit’s moeder als mentor had gehad? Volgens Loudkit was er niemand beter dan zijn moeder, ook zijn deputy niet. Maar het verhaaltje ging verder en Loudkit’s aandacht werd weer afgeleid. “Jij op de reis geweest?” Ha, daar kon hij nog wel wat over informeren! De laatste keer was met Saffronkit samen geweest en dat had hem nu niet echt de gelegenheid gegeven om veel te kunnen vragen. De elders hadden vooral veel geslapen en zich afgezonderd, dus veel hadden zij niet kunnen vertellen over de omgeving. “Hoe was het daar?” vroeg hij nieuwsgierig.
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr za 1 jun 2019 - 22:24 | |
|
Settledpaw keek geruststellend naar de kitten toen hij zei dat hij hoopte dat hij geen gemene mentor kreeg. ‘Nee, vast niet!’ mauwde hij geruststellend. ‘Iedereen in ShadowClan heeft altijd de beste intenties. Iedereen wil van zijn apprentice de beste Warrior van het woud maken!’ Ja, een apprentice mogen opleiden werd gezien als een eer. Elke warrior wilde zich bewijzen aan zijn leider dat hij een apprentice goed kom opleiden. ‘Weet je, misschien tegen die tijd zou ík je mentor kunnen zijn!’ mauwde hij opgewekt. Ja, wie wist? Hij zou dan een aantal manen warrior zijn. Heel misschien was de kans dat hij een apprentice mocht opleiden. Er waren wel vaker jonge warriors gekozen. En hij wist dat de nursery nu uitpuilde van kittens. ShadowClan was namelijk gezegend met meerdere grote nesten. Slatefur, Loudkits moeder had een groot gezond nest. En Sinclaw had ook een nestje. Misschien, heel misschien waren dan mentors te kort en zouden ze jonge warriors gaan kiezen. En toen ze het over Slatefur hadden, de kitten vroeg opeens of Slatefur zijn mentor was geweest. Settledpaw schudde lachend zijn kop. ‘Uhh, nee, Slatefur kan niet-’ Abrupt kapte hij zijn zin af. Oh, de kitten wist natuurlijk nog niet precies wat blind zijn inhield. Kennelijk, want hij begreep nog niet dat Slatefur geen warrior meer kon zijn. ‘Laat maar,’ miauwde hij snel, hopend de kitten af te leiden. ‘Nee, mijn vorige mentor was Leafwhisker,’ legde hij snel uit. Hopelijk dat het breintje van de kitten snel afgeleid was. Opeens was zijn interesse wel veranderd. De reis. De grote reis. ‘Ja, heel ver,’ miauwde hij snel. ‘Naar de bergen.’ Settledpaw wist vaag zich nog te herinneren hoe het daar was. Hij had vooral flitsen van barre tochten, donderpaden en slechte herinneringen. Maar de bergen waren nooit van zijn netvlies te slaan. De kit vroeg al snel hoe het daar was. ‘Ik weet niet meer precies hoe het daar was, ik was ook nog maar een kitten. Maar er waren bergen groter dan je je ooit kan voorstellen.’
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr zo 16 jun 2019 - 19:08 | |
| Loudkit knikte snel en opgewonden bij het idee deze tabby inderdaad zijn mentor zou kunnen worden. Hij had geen idee hoe oud de apprentice was, maar hij leek redelijk groot te zijn. Hij kon het dus weldegelijk als waarheid aannemen dat de tabby tegen de tijd dat Loudkit apprentice was oud genoeg was om hem op te kunnen leiden. Hij moest de tom alleen nog veel beter leren kennen eer dat hij echt kon concluderen dat hij de apprentice een geschikte mentor voor hem vond. Voor nu leken ze het goed te kunnen vinden en had Loudkit er dus geen enkel probleem mee als de tabby daadwerkelijk zijn mentor zou worden. Maar goed, dat zou hij tegen dan wel zien. Als Tallstar zou beslissen dat de kat voor hem inderdaad een goede mentor voor hem zou zijn, kon hij er sowieso weinig tegenin brengen. Zijn hartje kneep echter kort samen toen de tom het over zijn moeder had. Even gleden al zijn blije gedachten weg en kon hij zich verder niet meer concentreren op wat de tabby zei, hoe zeer deze ook zijn best deed om hem af te leiden. De tabby vertelde over de bergen en hoe hoog deze waren, maar Loudkit’s interesse was allang weggestorven van dat onderwerp. Want waarom had de tom zo zorgelijk gekeken toen hij het over Loudkit’s moeder had? En wat kon zijn moeder niet? Met zijn pootje trok hij de aandacht van de tabby door deze hard tegen zijn poot te duwen en keek, met zijn oren diep in zijn nek gezakt, de tabby op een haast verwijtende manier aan. “Wat kan mijn moeder niet?” vroeg hij toen vervolgens zachtjes. Hij maakte een pruillipje en kleine traantjes verscheen in zijn ogen. “Mijn mama kan alles!” gilde hij vervolgens boos door de nursery heen. Ja, dus wat zat deze tom nu te klagen dat zijn moeder iets niet kon? Leugenaar! Nu wist Loudkit het heel zeker: hij wilde deze kat niét als zijn mentor hebben!
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr ma 17 jun 2019 - 22:19 | |
|
Het vooruitzicht om Settledpaw als mentor te hebben zag kleine Loudkit wel zitten en Settledpaw snorde tevreden. Wie wist wanneer het zo ver zou zijn, dat hij zijn eigen apprentice had. Dan moest Tallstar hem wel vertrouwen. Maar Acorndust was zijn mentor, die zou vast wel een goed woordje doen.. toch? Settledpaw vertelde verder, over de bergen, hopend Loudkit af te leiden. Maar het was tevergeefs. In zijn verhaal werd hij onderbroken door hard geprik tegen zijn poot. Settledpaw keek fronsend naar beneden, naar de kleine kitten. Met betraande oogjes vroeg hij was zijn moeder niet kon. Oh nee, hij had zijn bekje weer eens voorbij gesproken. ‘Uuhh,’ begon hij ongemakkelijk, niet wetend wat hij moest zeggen. De kitten zei vervolgens dat zijn moeder alles kon. ‘Ja natuurlijk! Natuurlijk, Loudkit,’ miauwde hij haastig, waarna hij zachtjes een neusje op zijn kop duwde. Moest hij het vertellen? Of was dat voor hemzelf om uit te vinden? Of zou Slatefur kwaad zijn als hij het vertelde. Hij wilde absoluut geen veeg over de neus van de felle queen. ‘Je, je moeder kan niet mentor zijn…’ miauwde hij zachtjes. Hij kon geen verhaaltje verzinnen om uit te leggen wat hij had gezegd. En misschien kon hij het hier bij laten. Geen mentor, misschien zou Loudkit het zelf in kunnen vullen. Maar Settledpaw vreesde de “waarom” vraag al.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Face first on the floooorrr DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Anonymous 214 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr wo 24 jul 2019 - 22:14 | |
| Loudkit voelde een vreemd gevoel van triomf door zich heengaan toen de apprentice snel op andere gedachten leek te komen. Het kwam niet in hem op dat de apprentice het enkel zei om hem te troosten, om hem een goed gevoel te geven. Loudkit dacht dat de tabby het zei omdat hij inzag dat hij een fout had gemaakt, inzag dat zijn moeder weldegelijk alles kon. Wellicht had hij zichzelf gewoon versproken en was het echt niet zijn bedoeling geweest, misschien had hij wel een andere kat in gedachten gehad toen hij die vreemde woorden zei. Wat de reden ook was, hij was nu tot inkeer gekomen en leek zich te beseffen dat Loudkit gelijk had. Loudkit’s mondhoeken trokken echter weer naar beneden toen de tabby aangaf dat zijn moeder geen mentor kon zijn. En waarom dan niet? Omdat ze niet kon zien? Onzin! “Dat kan ze wel,” antwoordde hij op een simpele manier, precies alsof alles zo simpel was. “Zij altijd weten waar ik en mijn siblings zijn. Zij altijd in onze richting kijken. Zij haar ogen niet nodig hebben om te kunnen zien.” Hij keek de tabby uitdagend aan, alsof hij hem uit wilde dagen om Loudkit op andere gedachten te brengen. “Zij waarschijnlijk beter kunnen jagen dan jij!” En daarna draaide hij de tabby demonstratief de rug toe. Zo. Hij was klaar met praten, hij was klaar met te horen wat zijn moeder wel of niet kon. Zijn moeder kon alles en daarmee was de kous af. Dan kon de tabby nog zo veel zaniken als hij wilde, Loudkit ging hem toch niet geloven.
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | SettledstarCatministrator
![Face first on the floooorrr Dutch22](https://cdn.discordapp.com/attachments/710252808728739842/928428326614368336/dutch22.gif) Renske 2612 Actief Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?
| |
| Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr do 25 jul 2019 - 1:04 | |
| De kitten leek tevreden met zijn antwoord. Maar hij zou Settledpaw niet zijn dat hij niet wist waar hij moest stoppen. Settledpaw moest een tirade aanhoren waarom de moeder van de kitten wel niet een prima mentor zou zijn. Natuurlijk wilde Settledpaw ermee instemmen. Maar het was gewoon niet zo. Slatefur was al in de elders den sinds hij was geboren. Ze deed geen warrior taken. Maar zoals Loudkit deed beamen was ze een prima queen. Maar eerst moest hij met het vurige kittentje dealen. ‘Ik neem mijn woorden terug!’ miauwde hij vlug. Tsja, als hij het nu niet wilde geloven, zou Settledpaw het hem waarschijnlijk nooit kunnen vertellen. Loudkit had zijn mening al klaar. Het was aan Slatefur om het hoge woord ooit maar eens te zeggen. ‘Ik weet zeker dat als ik Slatefur als mentor had gehad ik veel beter zou leren jagen.’ Hij knikte hevig bij zijn woorden om ze meer kracht te geven. Settledpaw werkte een glimlachje op zijn gezicht. ‘En jij als haar kitten zal vast de allerbeste jager worden van heel het woud!’
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png)
Settledstar I remember the minute It was like a switch was flipped— I was just a kid who grew up strong enough To pick this armor up and suddenly it fit
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | | Onderwerp: Re: Face first on the floooorrr ![Face first on the floooorrr Icon_minitime](https://2img.net/i/fa/icon_minitime.gif) | |
| |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | |
| Permissies van dit forum: | Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
| |
| |
| |