We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
NEWLEAF
Season
Newleaf, 10°C - 20°C
Langzaam maar zeker komen de eerste bloemen weer op. De zon breekt weer door wat zorgt voor een aantal warme dagen. Newleaf zet alles in volle bloei.
Onderwerp: Childlike Persuasion vr 6 jan 2017 - 22:30
Haar persoonlijke diaspora had haar veelvoudig naar alle hoeken van de wereld geleid, althans, zo leek het. Ze had geen enkel idee wat het nou precies was waardoor ze zoveel moeite had met het blijven in één gebied voor een langere tijd. Na enkele weken had ze altijd die drang om alles wat ze had opgebouwd achter te laten en er opnieuw vandoor te gaan. Misschien was het wel een karakterfout van haar kant, of misschien was het juist de rest van de wereld die zo ontzettend eentonig was. Hoe dan ook, ze had zichzelf naar dit specifieke gebied gewerkt, zonder duidelijke reden. Het eerste wat ze merkte was een ontzettend grote hoeveelheid aan verschillende kattengeuren, hier en daar met overlappende geuren die hen samen brachten als een soort eenheid. Grote groepen katten dus, niet bepaald de meest uitnodigende situatie, maar het maakte haar niet zoveel uit. Uiteindelijk wist ze dat ze haar draai wel weer zou vinden, op één of andere manier. Ze schuifelde wat over de grond, niet zeker wetend wat haar eerste move zou moeten zijn. Een middagdutje klonk niet bepaald slecht.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 0:24
tank
i seek only the strongest
Zijn nieuwe levensstijl beviel hem wel. Hij moest zich voor nu geen zorgen maken over jagen, als hij richting zijn nieuwe onderkomen liep, lag er altijd iets voor hem klaar. Lekker handig, al zei hij het zelf. Hij was best trots op zichzelf, voor het verzinnen van zo’n goeie oplossing voor zijn eerdere probleem. Zijn honger was de wereld uit, en de prijs die hij er voor betaalde, was niet zo heel erg groot. Indringers wegjagen en zijn jaagsters veilig houden. Een taak die hem eigenlijk op het lijf geschreven was, letterlijk. Het aantal gevechten waar hij in terecht kwam, was nu wel wat groter, maar niks wat hij niet aan kon.
Al kon het natuurlijk altijd gebeuren dat het nog erger zou worden. Momenteel trok hij het nog, maar wat als iemand het ineens in zijn kop haalde om de boel te komen verstoren? Een nieuw probleem dus, waar hij een nieuwe oplossing voor moest vinden. Diep in gedachten verzonken -hij was immers niet de meest intelligente van de hoop, dus het vergde meer concentratie- liep hij wat te ijsberen. Daardoor had hij niet meteen door dat er zich iemand op zijn pad bevond. Tot hij er bijna met zijn neus op gedrukt stond. ”Oh”, Merkte hij droogjes op. ”Ik had je niet zien staan”, Vervolgde hij. Geen sorry, dat was ook niet nodig, immers was hij nog net op tijd gestopt om niet tegen haar op te botsen.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 1:39
Haar ogen gleden over het gebied, er leek niet bepaald iemand in de buurt te zijn. Niet de meest intrigerende omgeving wanneer je overwoog om ergens voor langere tijd te blijven, maar ze was wel toe aan wat tijd voor zichzelf. Ze fronste bedenkelijk terwijl ze de pro's en con's afweeg tussen het doen van een dutje of het vangen van wat prooi. Ze had immers altijd honger en ze was daarbij ook altijd vrij lui. Het was een groot geluk dat ze zichzelf kon verdedigen, anders had haar passiviteit haar waarschijnlijk al lang naar de onderkant van de voedselketen gewerkt. Een bepaalde geur trok haar aandacht, en de poes draaide zich om. Er kwam een bulldozer van een kat op haar af, en om één of andere reden zat de kater zo in zijn eigen hoofd dat hij haar niet leek te zien. Toen hij bijna op het punt van aanrijding was, merkte hij haar op. "Wauw," mompelde ze, onder de indruk van zijn gebrek aan perceptie. Misschien was het ook wel gewoon omdat hij zo gigantisch was. "Zo druk in gedachten?" vroeg ze hem met een zwaai van haar staart. Ze wilde wel eens weten wat deze kater zo bezig hield dat hij in staat was haar te vertrappen.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 13:12
tank
i seek only the strongest
Geïnteresseerd liet hij zijn ogen over de nieuwkomer gaan. Ze was eigenlijk best groot, het was raar dat hij haar niet eerder had zien staan. Nu goed, hij was dan ook niet bepaald echt aan het opletten. Iets wat de witte she-cat zich ook leek te realiseren. "Zo druk in gedachten?" Vroeg ze rechtuit. Hoewel hij het niet zo had op katten die zomaar van alles begonnen uit te pluizen, waardeerde hij haar houding wel. Geen onnodig geklets, gewoon recht door zee, net zoals hij eigenlijk een beetje was. Daarom knikte hij bevestigend, besloot om maar gewoon eerlijk te zijn. ”Dat klopt ja”, Zei hij met zijn zware stem. ”En meestal is er niemand die het waagt om in mijn buurt te komen, dus ik kom er wel vaak genoeg mee weg”, Vervolgde hij grinnikend. Rustig ging hij zitten, een gesprekje voeren was ook wel weer eens een welkome afwisseling tussen al het gepieker door.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 14:09
Automatisch bekeek ze de reus voor haar een paar keer van top tot teen. Om eerlijk te zijn had ze waarschijnlijk nog nooit zo'n grote kat gezien, dus ze was stiekem wel licht verbijsterd door zijn voorkomen. Niet dat ze zelf heel klein was, maar dit sloeg alles. De kater knikte instemmend op haar opmerking. Aan de ene kant vroeg ze zich af waardoor hij zo diep in gedachten was, maar aan de andere kant wist ze ook wel dat dat haar zaken niet waren. Ze kon het zelf ook niet echt op prijs stellen wanneer iemand die ze amper kende een kruisverhoor op haar uitoefende. De kater vertelde dat er meestal niemand was die in zijn buurt durfde te komen, en Djinn keek hem lichtelijk geamuseerd aan. "Dat kan ik me voorstellen," miauwde ze met een zwaai van haar staart. Misschien was hij in het geheim wel zo'n gigantische teddybeer, hoe leuk zou dat zijn? "Hé, ik ben een soort van nieuw hier," begon ze, deze keer iets serieuzer. "Kun je me het één en ander over dit gebied vertellen?" Als ze van plan was hier te blijven, kon ze maar beter gaan uitzoeken wat hier nou precies was.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 14:34
tank
i seek only the strongest
Voor het eerst merkte hij op dat hij zowaar socialer was geworden. Zijn tijd bij de Elite had dan toch nog iets van vruchten afgeworpen. Hij was lang niet meer zo geïrriteerd in de buurt van andere katten dan vroeger. Alleen maar beter, zowel voor said andere katten als voor zichzelf. Zolang ze maar zo slim waren om hem niet boos te maken. Door bijvoorbeeld tegen hem aan te lopen. Al had hij zich daar net bijna zelf schuldig aan gemaakt. Hij was het gewoon niet gewend dat katten hem in de weg stonden. "Dat kan ik me voorstellen," Reageerde de she-cat geamuseerd.
"Hé, ik ben een soort van nieuw hier," Begon ze. "Kun je me het één en ander over dit gebied vertellen?" Vroeg ze toen. De skogkatt knikte kort, probeerde toen te bedenken waar hij het best kon beginnen. ”Je hebt waarschijnlijk al opgemerkt dat hier heel erg grote groepen katten leven? Ze noemen zichzelf Clans, en ze vinden zichzelf heel wat”, Snoof hij. ”Er zijn er vier, bestaande uit katten van elke leeftijd, onder leiding van een leader en een deputy”, Vervolgde hij, opnieuw licht afkeurend. Hij had het niet zo op de Clans.
”Ze hebben elk hun eigen territorium”, Vertelde hij verder. ”En dan heb je nog een vijfde Clan, die eigenlijk meer een verzameling is van moordlustige leeghoofden, die de andere vier Clans wil neerhalen”, Grinnikte hij. Hoewel hij wel met sommige members overeen kwam, zou hij nooit het hele gedoe dat zich Elite noemde snappen. ”En als laatste heb je de rogues, meestal eenlingen, die op deze gebieden leven. Al kunnen die natuurlijk ook samenwerken, voor welk doel dan ook”, Beëindigde hij zijn verhaaltje. Dat hij zelf tot die allerlaatste groep behoorde, liet hij nog even achterwege.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 14:56
Gelukkig was de kat bereid om haar in te lichten over alle ins & outs van het gebied, iets dat haar wel zou gaan helpen. Het was een beetje vreemd om zo vriendelijk om hulp te vragen, of om überhaupt al iemand's hulp nodig te hebben. Meestal dopte ze al haar boontjes zelf, al was dit natuurlijk ook weer geen geval waarin ze enorm afhankelijk was van een ander. Ze wist dat ze diplomatisch kon zijn, als ze wilde, maar haar ongeremde neiging om iedereen die ze tegen kwam lichtelijk te kwellen, lag nog wel eens in de weg. Ze luisterde aandachtig terwijl de kater vertelde over vier groepen, Clans genaamd, die allemaal hun eigen plekje in de wereld hadden opgeëist. De vijfde groep klonk al helemaal absurd, maar eigenlijk ook een beetje als een groep waar ze zelf ooit had ingezeten. Hun voornaamste doel was blijkbaar om de clans ten val te brengen, heel ambitieus. "Dat klinkt allemaal behoorlijk vermoeiend," merkte ze even op. De eerste vraag die in haar op kwam, sprak ze ook meteen uit. "En jij? Tot welke groep behoor je?" Op het eerste gezicht zou ze niet denken dat hij bij clan nummer vijf hoorde, hij had ze immers persoonlijk beledigd. Nu was de vraag nog of ze zich zelf in dit hele drama wilde mengen. Het antwoord was waarschijnlijk 'ja'.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 16:23
tank
i seek only the strongest
Wat was hij blij met zijn rogue-bestaan. Stel je voor, hij in een Clan. Met zo’n belachelijke Clan naam en een mentor en wist hij veel wat voor meer gekke gebruiken ze nog hadden. Hij had ze altijd al een beetje loco gevonden, een bende lunatics die zichzelf veel te serieus namen. Ieder zijn ding, dacht hij dan maar. Veel respect voor Clankatten had hij sowieso niet, maar zolang ze niet op zijn territorium kwamen, liet hij ze over het algemeen wel met rust. "Dat klinkt allemaal behoorlijk vermoeiend," Merkte de witte she-cat op. Tank grinnikte geamuseerd. ”Is het ook. Daarom bemoei ik me er ook zo weinig mogelijk mee”, Bevestigde hij. Behalve dan dat hij af en toe een bezoekje bracht aan de Elite, al bleef het daar ook wel bij. Bezoekjes. Zich aansluiten? Dat waarschijnlijk nooit.
"En jij? Tot welke groep behoor je?" Vroeg ze toen. De tom kon het niet laten om kort te grijnzen. ”Tot sinds kort in geen enkele, maar met de naderende winter heb ik een pact gesloten met wat andere rogues”, Antwoordde hij. ”Dus je kan ergens stellen dat ik mijn eigen groepje heb opgericht”, Vervolgde hij, met een lichte trots in zijn stem. Puur en alleen omdat hij er in geslaagd was zoiets te verwezenlijken natuurlijk. Dat hij toevallig de ‘leider’ was omdat hij het had opgericht, deed hem bitter weinig. Al bij al was hij er nog steeds van overtuigd dat elke rogue beslissingen voor zichzelf kon maken, en daar geen leider bij nodig had.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion za 7 jan 2017 - 17:01
Ergens vroeg ze zich af hoe zo'n clan er eigenlijk uit zag. Waren het grote groepen katten? Dat moest haast wel, wilden ze beslag kunnen leggen op een eigen territorium. De onbekende kater leek het ook niet echt op de clans te hebben, dus ging Djinn er maar van uit dat hij een rogue was, evenals zij. Zonder vaste groep, zonder enig doel. Soms kon het best eenzaam zijn, maar ze had alles liever dan dat ze vast moest zitten aan dezelfde plek met dezelfde personen. Zo nu en dan werd je gewoon moe van alles, en moest je er even tussenuit. De kater gaf aan dat hij zich overal niet echt mee bemoeide, iets wat naar Djinn's mening een wijze beslissing was. Op haar vraag antwoordde de kater dat hij niet bij een clan zat, maar wel een overeenkomst had met een aantal andere rogues. "Je bent toch zeker niet van plan clan nummer zes te stichten?" vroeg Djinn met een grijs op haar gezicht. Deze kater leek haar niet het soort dat afstand wilde doen van zijn status als rogue. In groepen leven had zo zijn voordelen, maar om je hele leven aan één vast te zitten? "Hoeveel katten telt die groep van je?" was haar volgende vraag. Mocht ze beslissen om hier wat langer te blijven, dan was deze groep wellicht een verstandige optie.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion zo 8 jan 2017 - 0:30
tank
i seek only the strongest
Zijn uitleg was wel heel professioneel, al zei hij het zelf. Nog even en hij kon tour guide worden. Nee, het was dat ze het hem gevraagd had, anders was hij er ook niet over begonnen. Hoe dan ook, nu was ze op de hoogte. Hopelijk was ze ook slim genoeg om niet recht een Clan territorium binnen te lopen. Dat vonden ze namelijk nooit echt heel fijn, die Clan gevallen. En hoewel Tank prima tegen twee katten tegelijk kon vechten, waren hun patrouilles meestal zelfs voor hem te groot. "Je bent toch zeker niet van plan clan nummer zes te stichten?" Vroeg ze met een grijns. De grijze skogkatt schudde zijn kop.
”Nah, rogues kan je niet leiden. Alleen maar.. Coördineren”, Grinnikte hij. Dat had hij wel al gemerkt, al leken de leden van zijn groepje niet echt problemen te hebben met het feit dat hij een beetje de algemene dingen regelde. "Hoeveel katten telt die groep van je?" Vroeg ze. Toonde ze nu interesse? Snel ging hij aan het tellen. ”Hmm.. Zou het wel verstandig van me zijn om die informatie aan de neus van een onbekende te hangen?” Zei hij, een vragende blik in zijn ogen. Wie weet was ze wel van plan om het territorium aan te vallen. Misschien had ze zelf versterking, waar hij niks van af wist.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion zo 8 jan 2017 - 16:40
Het leek haar een goed idee om zo snel mogelijk te kijken tot waar de grenzen van deze clanterrioria reikten. Het zou natuurlijk behoorlijk vervelend zijn wanneer ze als een blinde kip vijandig territorium binnen wandelde. Ze mocht dan vrij sterk zijn, een hele groep katten zou ze natuurlijk niet in haar eentje aankunnen. Vooral niet als het katten waren die aan grootheidswaanzin leden. Haar prioriteit was nu toch wel om dit gebied en de katten die er woonden te leren kennen, dus waarschijnlijk was een kleine veldtocht wel op zijn plaats. De kater vermeldde dat je rogues niet kon leiden, en dat was een uitspraak waar Djinn alleen maar instemmend op kon knikken. Kon het toeval zijn dat ze de meest interessante kater van dit hele gebied als eerste had ontmoet? "Ik begrijp niet hoe je je hele leven onder het toezicht van een ander leeft," miauwde ze. Het leek haar bijzonder raar om al je individualiteit op te geven voor een groep of clan. Blijkbaar dachten sommigen daar anders over. De kater twijfelde om haar de gevraagde informatie te geven, en ze greens. "Misschien als die onbekende interesse heeft in je groep?" vroeg ze toen, met een suggestieve zwaai van haar staart. Heel verkeerd leek die groep haar niet.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion zo 8 jan 2017 - 21:37
tank
i seek only the strongest
In het beste geval hield hij de katten van zijn groepje bij elkaar tot de winter voorbij was. Vanaf hij ze niet echt meer nodig had, zou hij de hele bende ook gewoon achterlaten. Het was een samenwerking, een afspraak, meer niet. Tenzij hij er tegen dan een ander doel voor had gevonden. In tegenstelling tot de Clans en de Elite had hij echter geen behoefte om zijn territorium uit te breiden. Zolang het genoeg prooi bevatte, was hij tevreden. Wat moest je ook met een groot gebied als je er telkens om moest vechten? Vijanden had hij ook niet echt. Misschien tegen die tijd wel, maar dat zag hij dan wel weer.
"Ik begrijp niet hoe je je hele leven onder het toezicht van een ander leeft," Stemde de she-cat in met zijn mening. De kater grinnikte geamuseerd. "Als je zo geboren bent, dan kun je denk ik niet anders. Dan weet je van niet beter", Snoof hij. Niet dat dat het beter maakte, maar goed. Haar volgende vraag ontweek hij, toch wel meer tactvol dan hij zichzelf ooit had weten zijn. "Misschien als die onbekende interesse heeft in je groep?" Zei ze toen, waarop de tom grijnsde. ”Misschien als die onbekende ook een naam heeft?” Kaatste hij terug, je zou het bijna plagend kunnen noemen. Ja, dit gesprek vond hij wel leuk, om eerlijk te zijn.. Viel het op?
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion zo 8 jan 2017 - 23:15
Bindingsangst, dat moest het haast wel zijn. Ze bleef nooit lang op één plek, met één groep, of met één kater. Ze liet een spoor achter van oude vrienden, gebroken harten en onwettige kittens, en om één of andere reden kon ze zich er echt niet om bekommeren. Ieder nieuw gebied leek een nieuw hoofdstuk in haar leven, en wanneer ze weg ging, vond ze het ook absoluut niet echt om datzelfde hoofdstuk af te sluiten. Afscheid nemen was nooit iets moeilijks geweest voor haar, op die ene keer na. En zo dacht ze ook over dit gebied; ze zou alles uitpluizen. Hier en daar wat vrienden maken, wat avonturen beleven en net zo makkelijk weer weggaan. Haar nomadische bestaan maakte haar gelukkig, althans, dat was wat ze dacht. Een alternatief hoefde er nog niet te komen. Alles wat ze nodig had was eten, water en haar persoonlijke gevoel van vrijheid. Ze knikte even toen de kater aangaf dat de andere katten waarschijnlijk niet beter wisten. Een best treurig iets, als je er over nadacht. "Misschien zeggen zij nu wel hetzelfde over ons," miauwde ze met een flauwe glimlach. Waarschijnlijk had ze zichzelf ook superieur gevonden wanneer ze in een clan was geboren. Ze spiegelde de grijns van de kater toen hij indirect maar tactvol naar haar naam vroeg. "Djinn," miauwde ze, trots op de naam die haar prachtige moeder haar had gegeven. "En jij?" Ze was wel benieuwd naar wat de moeder van deze kater een toepasselijke naam had gevonden.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion di 10 jan 2017 - 15:31
tank
i seek only the strongest
Onverwacht had dit gesprek toch wel een positieve wending genomen. Hoewel hij haar er nog niks over verteld had, zijn groep kon eigenlijk best wel katten zoals haar gebruiken. Hij wist natuurlijk niet of ze een geskillde vechter was, maar hij gokte van wel. Anders zou ze niet alleen rondreizen, niemand was zo gek om dat te doen. En hij had zo het gevoel dat het niet de eerste keer was dat ze een random nieuw gebied betrad. Haar vragen hadden dat een beetje weg gegeven. Ze wist precies welke informatie ze nodig had, en daar vroeg ze ook recht naar. Teken dat ze er ervaring mee had. Nu goed, dat was natuurlijk allemaal één grote gok, maar dat zag hij dan wel. "Misschien zeggen zij nu wel hetzelfde over ons," Glimlachte de she-cat op zijn woorden. Tank grinnikte geamuseerd. ”Ze mogen denken wat ze willen voor mijn part, zolang ze mij er maar niet mee lastig vallen”, Grijnsde hij.
Tank had het gevoel dat ze wel een goeie toevoeging zou zijn voor zijn groep, maar dan moest hij wel eerst even haar naam weten. ”Djinn," Antwoordde ze op zijn vraag. "En jij?" Keerde ze zijn vraag terug. ”Tank”, Reageerde hij, ongeveer even trots op zijn naam als zij op de hare. ”Goed, Djinn, wat ik nog moet weten”, Begon hij toen, keek haar half afwachtend en half inspecterend aan. ”Kun jij een beetje redelijk vechten? Mijn groep kan nog wat meer verdedigende kracht gebruiken. Katten die niet bang zijn om hun vachtje vuil te maken als het op indringers verjagen aan komt.”
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion di 10 jan 2017 - 20:16
Het was al even geleden dat ze echt deel uit had gemaakt van een groep katten. De afgelopen maanden waren de meest eenzame tot nu toe geweest, misschien dat ze daarom nu wel zo wanhopig op zoek was naar sociaal contact. Toch vond ze het zo nu en dan niet echt erg om in haar eentje te zijn. Het voelde om één of andere reden behoorlijk bevrijdend om niets te hoeven doen, al kon het ook heel snel gaan vervelen. Een beetje voor jezelf jagen en slapen, hier en daar verdedigde je territorium, en daarmee was je dag vaak al voor bij. Een tijdelijke oplossing, maar geen leven dat ze voor zich zag wanneer ze haar ogen sloot. Ze was er wel achter gekomen dat ze toch wel een sociaal dier was, alleen zijn lag haar niet altijd even goed. De kater leek geen moer te geven om wat de clans van hem dachten, en ergens vond ze dat wel een fijn idee. Wat maakte het ook uit wat de rest dacht? Het leven als rogue mocht dan niet één van de makkelijkste zijn, ze zou haar vrijheid niet opgeven voor wat dan ook. De kater stelde zich voor als Tank. "Kort maar krachtig," luidde haar commentaar op zijn naam. Het paste bij hem. Ze lichtte een beetje op toen hij naar haar vaardigheden in vechten vroeg. Ze had al lang geen deel meer uitgemaakt van een gevecht. "Ik denk dat je de juiste persoon hebt gevonden," miauwde ze met een scheve grijns op haar bek. De enige vraag was dan nog wat ze terug zou krijgen voor haar verdiensten.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion do 12 jan 2017 - 0:28
tank
i seek only the strongest
Er kwamen niet veel Clankatten op het Rogue territorium. Hij wist niet waarom, sowieso als ze met drie of vier tegelijk kwamen, waren ze altijd in de meerderheid. En het was ook niet dat hun land nu zo zwaar tegenviel. Het klimaat was hetzelfde, begroeiing ook, de prooi huppelde vrolijk de ene grens na de andere over. Maar het was wel beter zo. Zolang ze maar bezig bleven met het afpakken van elkaars territorium, kon hij hier mooi nog wat blijven rondhangen. Hij zou het eigenlijk wel willen meemaken, het moment dat een van de Clans zijn zinnen zette op het Rogue gebied. Zouden ze dan allemaal verzamelen en in opstand komen? Hij zou zeker wel willen meevechten, dat stond vast. En misschien kreeg hij Claw zo ver om wat van die Elite te sturen. Hoe meer Clankatten ze konden doden, hoe blijer de zwarte kater er waarschijnlijk van zou worden.
Hoe dan ook, dat waren zorgen voor later, misschien zelfs zorgen voor nooit. Hij vond het sowieso fijner om in het hier en nu te leven. Zeker als er zo’n aangenaam gesprek in voorkwam. "Kort maar krachtig," Was haar mening over zijn naam, hij sloot even zijn ogen en maakte een snorrend geluid. Nu werd het wel eens tijd om te zien of ze een waardige toevoeging was voor zijn groep. "Ik denk dat je de juiste persoon hebt gevonden," Was haar antwoord. ”Ik had niets anders verwacht”, Grijnsde hij. ”Mooi, dan moet je je vanaf nu geen zorgen maken over een slaapplek of je voedsel, dat wordt allemaal geregeld. Het enige wat er van je verwacht wordt, is dat je de grenzen van ons territorium bewaakt, indringers er liefst met genoeg angst van af stuurt zodat we een reputatie opbouwen en natuurlijk je loyaliteit”, Vatte hij samen. ”Als dat je acceptabel lijkt, dan wil ik je alvast welkom heten”, Grijnsde hij. Wat kon hij het toch allemaal goed verwoorden zeg.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion vr 13 jan 2017 - 20:11
Het klonk allemaal als een hoop gedoe: vijf clans die concurreerden om gebied te behouden en een bende ongeorganiseerde rogues die zich tussen de grenzen door moesten persen. Ergens was het een tikkende tijdbom, er hoefde maar één keer iets goed mis gegaan voordat er een gigantische oorlog uit zou breken. Dat maakte het gebied voor haar eigenlijk alleen maar aantrekkelijker. Ze hield van drama, en ze zocht graag conflicten op. Waarschijnlijk niet één van de beste karaktertrekken, maar het leven was zo saai als er nooit iets spannends gebeurde. Hier en daar mengde ze zichzelf in de problemen van anderen, grotendeels als een soort van bezigheidstherapie. Het was niet meer dan natuurlijk voor haar om haar ook in deze situatie te willen mengen. Ooit op een dag zou het wel zodanig escaleren dat het zelfs haar teveel werd, en dan zou ze net zo makkelijk weer weg zijn als ze gekomen was. Djinn trok vrolijk met haar oren toen Tank haar vertelde dat haar slaapplek en voedsel voor haar geregeld werden, dat klonk absoluut niet slecht. Ze knikte op wat de kater zei, een ideale deal wat haar betrof. "Klinkt goed," miauwde ze tevreden. "En dit clubje van je... hebben jullie een naam?" Het was natuurlijk lastig om berucht te worden als katten niet eens wisten hoe je heette.
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion ma 16 jan 2017 - 15:28
tank
i seek only the strongest
Voor nu was het allemaal wel simpeler. Het voordeel aan de groep was ook dat niemand argwanend moest zijn tegenover elkaar, en dat er voor een keer normale gesprekken gevoerd konden worden. Veel rogues waren enorm op hun territorium gesteld. Tank kon daar ook wel bij gerekend worden, maar hij vond alleen zijn soms ook wel vervelend. Hij was het wel gewend om met niemand echt te praten, bij Konan zat hij ook het meest van de tijd afgezonderd, maar toch. Na zijn korte periode bij de Elite, was hij casual gesprekken wel beginnen waarderen. In de groep kon dat nu weer, aangezien hun territorium een redelijke zekerheid was geworden op die korte tijd. Voor nu was er nog niemand moeilijk komen doen, en dat mocht nog wel een tijdje zo blijven, vond hij.
Dat, en nog veel meer voordelen, zou Djinn ook ondervinden. "Klinkt goed," Klonk haar antwoord. "En dit clubje van je... hebben jullie een naam?" Vroeg ze toen. De skogkatt haalde zijn schouders op. ”Niet echt. Is dat nodig dan?” Vroeg hij terug. Hij was dan misschien wel op dit hele idee gekomen, maar een naam bedenken? Dat was hem creatief gezien misschien een te grote uitdaging.
you have a warrior's heart I think I'll take it
Djinn
Member
Demi 171 Afwezig "Well, I met God and she had nothing to say to me."
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion do 19 jan 2017 - 0:42
Er verscheen een vage frons op haar gezicht. Het was weer eens zover; Djinn had honger. Echt zin om te jagen had ze meestal niet, maar honger had ze het grootste deel van de tijd. Hier en daar was ze langs groepen gekomen die voor elkaar jaagden, iets dat haar helemaal geweldig leek, aangezien ze gewoon een prooi van de stapel zou kunnen pakken en lekker kunnen gaan vreten. Toch had ze het niet zo op groepen. Er was één keer in haar hele leven dat ze zich had aangesloten bij een hoop katten die zich tot dezelfde 'groep' benoemden, al was het allemaal heel vrijblijvend. De katten zorgden voor elkaar, maar als je weg wilde, kon je weggaan. Een vrijheid waar ze natuurlijk profijt van had gehad, aangezien ze er nu al lang weer vandoor was. De kater leek niet bepaald een idee te hebben wat de naam was van zijn groepje, en leek er het nut ook niet van in te zien. Djinn haalde ook haar schouders op. "Het is wat makkelijker," merkte ze op. Het was altijd makkelijker als personen en dingen een naam hadden. "Plus, 'die ene roguegroep van tegenover' klinkt niet echt heel intimiderend." Bloodclan was dan weer wel een beetje over the top. Wat voor grade A edgelords zouden dat wel niet zijn?
Onderwerp: Re: Childlike Persuasion ma 30 jan 2017 - 11:02
tank
i seek only the strongest
Tot nu toe had hij nog niet echt een idee hoe lang de groep bij elkaar zou blijven. Tot na de droogte? Tot na de winter? Nog langer dan dat? Hij wist ook niet in hoeverre er ambitie was om nog meer te bereiken dan gewoon een samenwerking om te overleven. Hij zou het wel afwachten. Hij moest sowieso alle leden wat beter leren kennen. Hij had wel het idee dat de jagers nooit echt happig zouden zijn op een gevecht om territorium. Dus was het dan de moeite om een naam te geven aan de groep? "Het is wat makkelijker," Argumenteerde ze. "Plus, 'die ene roguegroep van tegenover' klinkt niet echt heel intimiderend." Vervolgde ze nog. De tomcat knikte instemmend. "Dat is wel een feit. Maar een reputatie hebben, heeft ook een keerzijde. Ik denk niet dat de meeste leden van de groep veel zin hebben in aandacht van misschien de verkeerde types", Kaatste hij terug. Zelf vond hij het wel een spannend idee, dat machtsbeluste katten zouden proberen om hun territorium af te pakken. Want eerlijk gezegd had hij wel weer eens zin in een gevecht..