We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
NEWLEAF
Season
Newleaf, 10°C - 20°C
Langzaam maar zeker komen de eerste bloemen weer op. De zon breekt weer door wat zorgt voor een aantal warme dagen. Newleaf zet alles in volle bloei.
Het tempo waaraan ze liep liet haar poten gillen van het pijn. Het knaagde aan haar pootkussentjes en liet haar klauwen jeuken van het brandende gevoel. Maar ze kon niet stoppen, zelfs niet met het vuur dat op haar spieren leek te branden. Of Amberstorm haar was gevolgd was haar een raadsel. Ze wist immers niet wat de reactie was van de bruine poes op het zien van het leger... Uit verhalen horende wist ze dat Amber nogal onstuimig kon zijn... Nou ja, dan was het nu maar hopen dat dat niet haar leven zou opeisen deze keer. Met ruime, brede passen sprong de young warrior het kamp binnen. Half struikelend kwam ze tot stilstand en haalde ze even vluchtig adem. De laatste keer dat ze zo had gerend had ze bloeddorstige honden achter haar aan gehad... Haar lichaam was dan ook nog niet hersteld van die hevige sprint... En al zeker niet sinds de mormels er waren. Na enkele seconden kon ze eindelijk haar mond open trekken. "Riverclan! Z- Ze zijn op H-Heatherfields," haar woorden stokten achter hevige ademteugen en kort moest ze even een pauze inlassen... Ze had tijd nodig om zuurstof binnen te halen. "Riverclan! Niet een h-hele patrouille! Riverclan! Heel Riverclan!" ze wist niet goed wat ze moest zeggen, hoe ze het tafereel moest beschrijven... En of wel iemand naar haar aan het luisteren was. Haar ogen werden groot waarna ze even rondkeek, niet goed wetende of haar woorden iemand bereikte. Met een korte beweging van haar staart en een stevig sprong, kwam ze dan ook terrecht op een steen, eentje die deel uitmaakte van de highrock... maar niet degene waar haar moeder behoorde. "Riverclan is op de Heatherfields!"
If I could begin to be
half of what you think of me
I could even learn how to love
Indra
Member
Bunny 1497 Actief She was a storm, begging to be understood in a world that loves sunny days.
CAT'S PROFILE Age: 50 moons Gender: She-cat ♀ Rank: Member
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 21:00
Het was maar dat de jongere kattin een voorsprong had en dat Amberstorm niet meer zo in vorm was sinds ze de hele dag verplicht in de nursery moest doorbrengen, of ze had Burnetbliss al lang en breed voorbijgestoken. Nu zat ze de ander op de hielen, licht buitenadem al viel dat al bij al nog mee. Ze was een Windclanner, ze was gebouwd om te lopen, en lopen zou ze om haar clan te redden. Sommigen zouden misschien verwachten dat ze alles zou riskeren om als een domme kip een hele clan op haar eentje aan zou vallen; maar ze was niet dom en ze was geen verraadster. Windclan ging boven alles, wat men ook mocht denken. Burnetbliss kwam als eerste het camp in gestoven, schreeuwend dat Riverclan op de heatherfields was. Amberstorm was minder buitenadem en iets botter ingesteld, dus ook zij begon te schreeuwen om iedereen op de been te krijgen. "KOM VAN JE LUI GAT, WE WORDEN AANGEVALLEN!", schreeuwde ze, zo luid als ze kon, woede van haar hele lichaam af te lezen. Ze zou nog liever sterven dan dat ze Riverclan hen over zou laten nemen - en sterven zou ze, als het moest.
Tigergaze
Member
Daan 1295 Actief A man unwilling to fight for what he wants deserves what he gets
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 21:10
De kater draaide zich langzaam om toen hij de stem van Burnetbliss door het kamp hoorde galmen. Ze klonk buiten adem en niet lang daarna verscheen ook Amberstorm op de open plek. Traag vernauwden zijn ogen zich en liet hij het voor een moment inzinken, waarna een grom zijn stilte verbrak. Die vuile.. vieze.. vissenvreters waren bezig om met hun smerige poten hun territorium te bevuilen. Als er een clan was waar hij een bloedhekel aan had gekregen.. dan was het die visclan wel. Hij zou zijn gevecht met Smokegaze niet snel vergeten. Zijn bloed begon te koken en een luide grauw verliet zijn bek. Er was geen tijd om een strategie te bedenken. Iedereen die kon vechten moest naar het front. Het was dan ook geen verrassing dat de bengaal als een van de eerste het kamp uit stormde. Op naar de Heatherfields. Op naar het gevecht.
ᗯᕮ'ᐯᕮ ᗩᒪᒪ GOT ᗷOTᕼ ᒪIGᕼT ᗩᑎᗪ ᗪᗩᖇK IᑎSIᗪᕮ ᑌS ᗯᕼᗩT ᗰᗩTTᕮᖇS IS Tᕼᕮ ᑭᗩᖇT ᗯᕮ ᑕᕼOOSᕮ TO ᗩᑕT Oᑎ
Stallionheart
Member
Rebecca 3214 Actief TAKE THE RISK
OR
LOSE THE CHANCE
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 21:16
Stallionheart
Let me take you for a wild ride
WindClan
33 Moons
Let me take you for a wild ride
» Mood: Angry «
De dag was rustig begonnen. De gevlekte kater had een jacht patrol eropuit gestuurd en een Herb patrol en zelf checkte hij hoe het ging met de Warriors. Oceanstar was niet in het Camp dus was hij nu de kat die het fort bewaakte. Plots zag een een rood-witte flits het Camp binnenrennen. Burnetbliss die eerst even uithijgde waarna ze begon te roepen. "Riverclan! Niet een h-hele patrouille! Riverclan! Heel Riverclan!" Zijn staart werdt twee keer zo groot als hij was waarna hij naast haar op de steen sprong. "Alle Warriors en Queens die kúnnen vechten met mij mee!" riep hij. Er was geen nut voor katten die konden vechten om hier te blijven, het ging om hun Clan. Hij keek snel opzij en gaf Burnetbliss een dankbaar knikje. Hierna sprong de kater snel van de steen af waarna hij de Medicine Den inrende. "Lizardpath, Routnose maak de kruiden klaar. Ik verwacht gewonde katten. RiverClan valt ons aan!" miauwde hij waarna hij naar buiten stormde en bij de Camp ingang bleef staan. "Laten we die visvreters terugjagen naar waar ze horen, aanvallen!" bulderde de Deputy waarna hij zijn poten in beweging zette naar de Heatherfields.
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 21:20
Crowfur keek wazig op van zijn prooi toen Burnetbliss opeens het kamp binnen kwam rennen. De haren in zijn nek kwamen overeind te staan toen hij de wilde blik in haar ogen zag, gevolgd door haar opmerking en door Amberstorm die praktisch gezien bevestigde wat Burnetbliss net zei. Crowfur schoot overeind, zijn intentie zijnde om Tigergaze direct te volgen, maar zijn aandacht werd even door de medicine cat’s den getrokken. Hij trok kort met zijn oortje, twijfelde of hij nog iets tegen Crowcall ging zeggen. Hij schudde zijn hoofd en richtte zijn blik naar één van de warriors die in het kamp zou blijven. “Bewaak de medicine cat’s den,” sprak hij luid en duidelijk, waarna hij zich omdraaide en Tigergaze achter na rende. Zijn lippen trokken zich terug naar een grauw en zijn staart werd twee keer zo dik toen hij zich bedacht wat er zou gebeuren. Maar deze keer was het niet Crowcall die zichzelf vol in het gevecht zou werpen en hem zou beschermen. Nee, deze keer zou hij diegene zijn die ervoor zou zorgen dat haar niks zou overkomen. Hij zou haar beschermen. Met zijn leven.
Tag: NPC, tenzij iemand in het kamp wil blijven en zich geroepen voelt om te antwoorden op Crowfur's woorden
Burnetbliss
Member
Sean 2114 Actief Je remue le ciel, le jour, la nuit. Je danse avec le vent, la pluie.
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 21:25
Na haar woorden begon Amberstorm al snel te roepen en even flikkerde een lichte opluchting in haar blauwe kijkers, wetende dat de bruine poes er niet alleen was gestorten of iets anders roekeloos had gedaan. Het duurde echter niet lang voor dat een meer autoritair persoon het woord nam. Stallionheart. Even vernauwde de poes kort haar heldere ogen. Queens? Was hij gek geworden. "Waar is Oceanstar?!" klonk er echter meteen boos van de rossige poes af, maar de gevlekte kater leek te gespannen en boos te zijn en nog voor ze het wist was hij weg. Wat een idioot. "Is hij gek geworden! Queens? Vechten? Na deze zware leafbare?" Kibbelde ze even, luid genoeg zodat anderen het konden horen... Ookal was het eerder voor haarzelf bedoelt dan voor een ander. Even gromde ze zachtjes waarna ze haar kop schudde en zich vervolgens omdraaide naar de eerste de beste kat die ze kon aanspreken. "Waar is Oceanstar?" vroeg ze, lichtjes nerveus en gespannen. Waar was haar moeder? Ze vertrouwde die gevlekte haarbal voor geen meter, zeker niet in tijden als deze. Ze had de betrouwbare begeleiding nodig van haar mama... Dat had de hele clan nodig.
Tag: open
If I could begin to be
half of what you think of me
I could even learn how to love
Crowcall
Member
Floriske 2347 Actief When you're broken
there's no assurance
you made a better place
Onderwerp: Re: They're here za 27 apr 2019 - 22:44
De woorden vielen als een steen op Crowcalls maag. De dag die ze gevreesd had sinds de aanval van de vos was aangebroken. RiverClan viel aan. Misselijk van angst en een duizelingwekkende hopeloosheid duwde ze zich overeind, waarbij een steek van pijn door haar half geheelde schouder trok. Laat het niet waar zijn, laat het alsjeblieft niet waar zijn... Hoe zouden Burnetbliss en Amberstorm zich echter kunnen vergissen over een compleet leger aan hun grens? De vrede was definitief afgelopen. De vrede die had geheerst sinds de lange reis naar de bergen was verbroken, gebroken door honger en haat. Tegen de tijd dat ze op haar poten stond en naar de uitganf van de medicine cats den was gehinkt, was het kamp al aan het leegstromen. Crowfurs staart verdween net door de kampuitgang. Hij had in de haast niet eens afscheid genomen. Wat als hij niet meer terugkwam? Het duizelde haar. Al die katten die nu het kamp verlieten... elk van hen zou vandaag kunnen sterven door de klauwen van katten met wie ze eerder nog zij aan zij hadden gevochten tegen BloodClan. Haar keel voelde droog, haar hart klopte panisch. Was er niets wat dit gevecht nog tegen kon houden?
And it hurts and I'm lonely And I should never have tried And I missed you tonight So it's time to leave You see it meant everything to me
Lizardpath
Member
Yanthe 2180 Actief You make me understand how wonderful it is for little lizards when they find that one special rock that's perfect for sunning themselves on
De afgelopen dagen verliep alles al vele vlotter bij Lizardpath. Ze had zich vooral beziggehouden in de medicine cat den en had de zoektocht van kruiden overgelaten voor Routnose. Zelf hield ze zich meer bezig met de gewonden van het afgelopen gevecht waarbij vossen hun focus op hun kamp hadden gezet. Ze hadden maar liefst 5 volwassen katten verloren tijdens deze duistere dag en dat getal wilde ze niet niet vergroten. In haar den had ze genoeg tijd en ruimte om haar eigen gedachten op rijtjes te zetten. Ze had echt geprobeerd om met Oceanstar samen te werken, maar de laatste periode waren enorm moelijk geweest voor haar. Ze had ergernissen ontwikkeld die niet echt normaal waren voor een Medicine cat tegenover haar leader en de kat die ze normaal moest begeleiden in functie van beslissingen en wat Starclan haar mee gaf. Haar band met Starclan was enorm groot, maar de band met de leader zou daar normaal bij aan moeten sluiten en dat was niet het geval. Vandaag sprong de zwart-witte poes uit haar den bij geroep en zonder verder details te vragen, reageerde ze meteen op het bevel van Stallionheart. Riverclan viel aan! Kruiden tegen de pijn en andere kruiden die nadien van pas kwamen, waren niet direct belangrijk. Het belangrijkste was dat ze bloedingen konden stoppen en de ernstige wonden konden verzorgen ter plekken. "Routnose, verzamel guldenroede, goudsbloem en papaverzaad!" mauwde ze direct terwijl ze zelf naar de plek van de den liep waar ze het spinnenrag verzamelden. De tak waar ze alles op hadden gerold, trok ze in z'n geheel uit het zand, waar ze deze in recht hadden gezet. Guldenroede om op de open wonden te doen, goudsbloem tegen bloedingen en mogelijke infecties en papaverzaad om de ernstige pijn te verzachten moest het nodig zijn. Hopelijk was dit alles niet nodig, maar je wist waar nooit. Met de tak spinnenrag tussen haar tanden, wachtte ze kort op haar ex-apprentice die nu zelf de benaming van Medicine cat had. In haar ooghoek zag ze Crowcall aan de ingang van de den staan. "Iedereen komt levend terug, daar zorgen wij voor." Ze was bijna onverstaanbaar met de tak tussen haar tanden, maar toch duielijk genoeg om de poes gerust te stellen.
Tag: Routnose en Crowcall
Blub med cat stuff:
>>Guldenroede (voor het genezen van wonden): Gekauwde pulp op wonde smeren. >>Goudsbloem (tegen bloedingen en infecties): Gekauwde pulp op wonde smeren. >>Papaverzaad (pijn dragelijk maken, kalmeert katten die in shock zijn): kauwen op de zaadjes. >>Spinnenrag (stopt bloedingen en helpt bij het spalken)
The truth is balance. However the opposite of truth, which is unbalance, may not be a lie.
:.:
:- Art -:
By Flo <'3
By Inge #Secret Santa 2016-2017
Wisteriawisp
Elder
❀ Michelle ❀ 338 Actief In the fairy tales, the poor girl smiles when she becomes a princess. Right now, I don't know if I'll ever smile again.
No one notices, no one even cares, when I fade away again. I'm a shadow, and no one remembers shadows.
Riverclan valt aan. Riverclan valt aan.
De verschrikte piep was diep uit haar keel gekomen terwijl diep blauwe ogen in pure horror richting Burnetbliss staarde. Haar hele lichaam voelde alsof deze stond te trillen terwijl het kamp om haar heen ontplofte.
Angstvallig zocht ze om haar heen. De blik van een oudere kat zoekende terwijl ze haar borst groter maakte. Haar spieren gaven een stuiptrekking die ze wegbeet. "Wat.. wat kan ik doen!" Piepte ze door de woedende woorden en kreten door. Haar kleine nageltjes raakte nauwelijks de grond terwijl ze die uit hun hulsjes liet glijden. Ze was toch geboren om Windclan te helpen. Nu wou ze Windclan ook helpen. Hoe dan ook!
Those who know what it's like in the dark will do anything to stay in the light.
Faithleap
StarClan
Butter 92 Actief "Faith is not believing without proof, but trust without reservation."
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 11:48
Faith "sheeps and lambs becoming lions"
Faithleap had haar moeder het kamp zien verlaten om wat te jagen voor de prooistapel maar ook eten daarna naar haar en haar kittens te brengen. Het deed haar altijd goed om de Leader te zien en niet alleen haar kittens op te hoeven voedden zonder hulp van de ervaren kattin. Nu kon ze rustig in haar nest blijven liggen met de twee licht gekleurde kittens. Ze was zelf relatief zwak voor een Queen, wellicht omdat ze in Leafbare was bevallen en jong was. Daarbij had ze zich in het begin zorgen gemaakt om Wisteriakit, die moeite leek te hebben met het op gang komen en ontwikkelen. Onrust in het kamp deed haar de Nursery verlaten in de richting van de Tall Rock waar haar moeder altijd opstond. Riverclan was hun territorium ingevallen?! Haar blauwe ogen sperde ze open van schrik terwijl haar haren overeind kwamen. Waar was haar moeder als ze haar nodig hadden? "Alle Warriors en Queens die kúnnen vechten met mij mee!" Ze kon niet haar kittens achterlaten voor een gevecht, wat als ze met een verrassingsaanval kwamen en de Nursery onbeveiligd achter lieten! Haar blauwe ogen brandden met een zelfde soort vuur als haar moeder vaak toonde. Burnetbliss had duidelijk de Deputy gewaarschuwd en de eerste commotie veroorzaakt. De Deputy verzamelde de katten waardoor ze verdwaasd bleef staan en eerst een van haar kittens nog niet opmerkte die ook naar buiten was geglipt. "Wat.. wat kan ik doen!" Klonk de zachte, zwakke stem van Wisteriakit waardoor ze zich naar haar dochtertje toe draaide. "Bij mij blijven." Mauwde ze terwijl ze het jonge ding naar zich toe drukte en haar ogen op Burnetbliss richtte die genegeerd werd. Het was een goede vraag van de flamepoint achtige kat, het was namelijk een Leader die ze nodig hadden geen Deputy die te snel reageerde zonder na te denken. . "Waar is Oceanstar?" Vroeg haar geadopteerde zus terwijl ze haar blik op de witte kattin liet vallen. "Jagen, al zou ze al terug moeten zijn. Ze is in de richting van de Fourtrees gegaan denk ik." Sprak ze zacht. "Ze was niet van plan ver te gaan, zoek haar!" Ze maakte zich zorgen, straks had haar moeder een andere aanval tegen gehouden.
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 11:51
Riverclan was bij de heatherfields? Hij liet zijn blik rondgaan of hij Oceanstar zag, maar die was nergens te bekennen. Waar was ze? Veel tijd had hij echter niet om erover na te denken, want Stallionheart riep alle warriors en queens bij hem die konden vechten om mee te gaan. Of het verstandig was om iedereen te laten gaan betwijfelde hij, maar het was misschien ook nodig. Het was nu alleen hopen dat er niks naar het kamp zou komen. Hij spande zijn spieren aan en volgde Stallionheart snel door de tunnel heen naar buiten en richting de heatherfields.
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 12:33
Littlepaw stormde de apprentice den uit toen hij de stem van Burnetbliss door het kamp hoorde galmen. Zijn ogen werden twee keer zo groot en een emmer ijskoud water plonsde er in zijn maag. Amberstorm schoot daarna door de ingang en schreeuwde 'Kom van je luie gat! We worden aangevallen!!' De adrenaline in combinatie met haar harde, onvriendelijke stem deden de langharige apprentice schudden van angst. Riverclan was hier? Ze moesten vechten? Hij moest vechten? Hij schudde zijn kop ongelovig en keek vol angst toe hoe de hele clan in beweging leek te komen. De grote, gevlekte deputy verscheen ook en schreeuwde orders dat alle gezonde warriors mee moesten komen. Zelfs ook de queens.. Littlepaw voelde tranen in zijn ogen prikken en op datzelfde moment duwde een kat hard tegen zijn schouder. "Kom mee, knul! Verdedig je clan!" Grauwde de grijze warrior die langs hem schoot. 'Laten we die visvreters terugjagen naar waar ze horen, aanvallen!' Bulderde Stallionheart, en hij nam zijn warriors en zijn queens mee. Littlepaw zijn poten kwamen in beweging toen nog iemand tegen hem aan stootte. Hij voelde tranen achter zijn ogen prikken en voelde hoe zijn poten zo slap als een rietstengel aanvoelde. Ik wil niet vechten.. Dacht hij doodsbang.
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 15:59
Met grote ogen keek ze even naar alle warriors die het op een lopen zette. Wat waren ze van plan? Het kamp en de zwakke achter te laten? De kittens? De gewonden? Wat als bloodclan nu besloot aan te vallen? Wat als een herhaling van eerder zou plaatsvinden en een vos een weg zou vinden naar het kamp? Even snoof de rossige poes. Stallionheart was niet uitgeknipt voor dit werk, ze hadden een meer capabele deputy nodig. Maar goed, er was geen tijd om te klagen en te zeveren over onbenullige dingen. Al snel benaderde een witte poes, haar zuster Faithleap. "Jagen, al zou ze al terug moeten zijn. Ze is in de richting van de Fourtrees gegaan denk ik." Klonk er van de witte queen af en even trok de rossige poes met haar oortjes. "Ze was niet van plan ver te gaan, zoek haar!" Met een ferme knik spande Burnetbliss haar spieren aan, die inmiddels al aan het branden waren van de plotse hevige spanning en sprint die ze had getrokken. "Ik zal haar vinden zus," Kwam er gehaast uit. Echter hield ze nog even halt, ondanks dat haar lichaamshouding aangaf dat ze klaar was om de sprint te gaan trekken. "Vind Wolfheart... Of... Of misschien... Abysshowl... Zorg ervoor dat het kamp niet onbewaakt achterblijft. Zi- zij zullen weten wat te doen," Wolf had ze al enkele keren gezien, hoe hij de leiding nam en hoe het natuurlijk was. Echter wist ze niet of hij hier was of buiten het kamp.. MIsschien was hij al gaan vechten of misschien was hij gaan jagen. Hoe dan ook wist ze zeker dat Abyss nog in het kamp was. Ze was immers zwanger en daarboven nog eens een elder... Maar de grijze poes was sterk en daarbij ook nog eens de partner van haar moeder... Iets in haar wilde het niet toegeven maar... Als er een iemand was die wist wat Ocean zou willen in deze situatie in het kamp... Dan was zij het wel. Kort knikte ze even naar haar witte zuster voordat ze zich omdraaide en het nogmaals op een sprinten zette, ondanks het feit dat haar hele lijf beefde van de spanning en pijn.
- Topic uit
If I could begin to be
half of what you think of me
I could even learn how to love
Indra
Member
Bunny 1497 Actief She was a storm, begging to be understood in a world that loves sunny days.
CAT'S PROFILE Age: 50 moons Gender: She-cat ♀ Rank: Member
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 16:27
Het camp schoot uiteen in chaos bij hun woorden. Stallionheart nam al snel de leiding, zoals het een deputy betaamde, en ook Lizardpath en Routnose schoten in actie. Even bleef Amberstorm verstijfd staan, adrenaline gierend door haar aderen. Het deed haar deugd om te zien hoe de clan bewoog alsof ze één waren; alle onderlinge ruzies deden er plots niet meer toe. Nu was hun prioriteit hun clan, en alleen hun clan. De queen rende achter Stallionheart en de groep warriors aan toen ze ten strijde trokken. Ze zou vechten voor haar clan, tot aan de dood.
-topic uit
Sparrowfeather
Elder
Daan 904 Actief "The problem is not the problem. The problem is your attitude about the problem. Understand?"
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 16:41
Sparrowfeather vloog overeind toen hij de stemmen van Burnetbliss en Amberstorm hoorde. Het ging allemaal heel snel en tegen de tijd dat hij en Mareflower zich bij de rest gevoegd hadden verdwenen de eerste katten al richting de frontlijn. Hij opende zijn bek toen zijn dochter langs hem stoof, had nog iets willen zeggen maar er niet echt de gelegenheid voor gehad. Ze zou eens moeten weten hoeveel hij diep van binnen om haar gaf, al had hij het nooit laten blijken toen ze jonger was, en nu was het te laat om hun band nog te redden. Dat was hem wel duidelijk geworden. Hij volgde een gesprek tussen Faithleap en Burnetbliss en keek hoe de flame point het kamp verliet, op haar eigen missie gaande. Hij kon niet stil blijven zitten en richtte zich tot zijn partner. "Ik ben terug voordat je het weet, Mare." De kater drukte zijn kop tegen de hare waarna hij zich achter Burnetbliss aan haastte, aardig wat slomer, maar snel voor iemand die het met drie poten moest doen. Als er iets met Oceanstar was gebeurd, dan was zijn kruidenkennis nodig, zeker nu Lizardpath en Routnose druk zouden zijn met de gewonden van het gevecht.
Onderwerp: Re: They're here zo 28 apr 2019 - 20:26
Faith "sheeps and lambs becoming lions"
Faithleap hield haar jonge kitten nog steeds dicht bij haar, ze wilde Wisteriakit niet te gespannen laten worden in deze situatie terwijl alles om hen heen een en al drukte was. Immers was een gevecht niet iets voor de jongsten van de Clan, zeker niet hen die al wat zwakker leken dan de meeste kittens. Ze probeerde haar zorgen niet te laten blijken, ook al waren die er zeer zeker wel. Haar rustige houding was geforceerd, zeker toen bleek dat haar moeder er niet was om voor de Clan te zorgen. Burnetbliss was een van de weinige die daar aandacht aan besteedde waardoor ze haar de opdracht gaf haar moeder, nee hun moeder te vinden. Immers was het niets voor de jonge Leader om zo lang weg te blijven van het kamp, in haar eentje. De kittens konden niet alleen achtergelaten worden, zelfs al leek Stallionheart dit te willen en daar waren ze het ook al over eens. Ze weigerde de kleintjes in de steek te laten en betwijfelde of haar aanwezigheid iets uit zou maken in het uiteindelijke gevecht. Ze was geen vechter en wilde ook niet tegenover Riverclan staan, zeker aangezien de vader van haar prachtige kittens uit die Clan kwam. Ergens miste ze het wel, het idee dat ze samen met een kater de prachtige kinderen op kon voedden, ze betwijfelde steeds meer of het daadwerkelijk Warhound was en niet Beartooth die de kittens hun vader was. De eerste kater had ze wat vaker gezien maar van de tweede meer gehouden en de vachtkleur was meer naar die van hem geneigd. Toch wist ze het niet zeker en dus hield ze het maar op de calico. Met een ferme knik spande haar zuster haar spieren aan, die ongetwijfeld al vermoeid waren. "Ik zal haar vinden zus," Kwam er gehaast uit, waardoor ze dankbaar knikte. Zelf kon de Queen niet weg. "Vind Wolfheart... Of... Of misschien... Abysshowl... Zorg ervoor dat het kamp niet onbewaakt achterblijft. Zi- zij zullen weten wat te doen," Beide katten waren wijs en sterk genoeg om het kamp te bewaken en te weten wat Oceanstar ermee wilde, zeer kort had de kattin halt gehouden voordat ze er vandoor ging in de richting van haar moeder. Sparrowfeather leek het gesprek te hebben gevolgd en haar te volgen naar de uitgang, waardoor ze opgelucht adem haalde, de oude, vroegere Medicine Cat was een goede om die kant op te hebben mocht er wat gebeurd zijn. Ze draaide zich om en duwde de jonge kitten in de richting van de Nursery terwijl ze naar de gestalte van Wolfheart en Abysshowl zocht. "WOLFHEART, ABYSSHOWL! HET KAMP MOET BESCHERMD WORDEN!" Mauwde ze duidelijk voordat ze zich voorover boog richting haar kleine kitten en die voorzichtig een lik over haar kopje gaf. "Wisteriakit, je moet heel goed naar mama luisteren, oke?" Sprak ze zacht en warm.
Tag: Wisteriakit en Burnetbliss; Sparrowfeather & Wolfheart/Abysshowl
De stemmen van Burnetbliss en Amberstorm bracht al haar zintuigen op scherp. De angst geur was sterk en Ivoryrose’s vrees trof haar diep in haar hart. De woorden ‘riverclan’ en ‘aangevallen’ waren genoeg. Ze werden aangevallen, en ze moesten zich verdedigen! “Alle warriors en queens die kunnen vechten met mij mee!” Brulde haar deputy over de stemmen heen van de paniekerige katten. Ivoryrose trok met haar oren. Zwangere queens? Alle warriors? In de menigte probeerde ze haar kleine broertje te vinden die een tel geleden nog naast haar had gestaan. “Littlepaw?” Miauwde ze bezorgd. “Littlepaw!” Riep ze met haar heldere stem. Ze rook hem wel maar zag hem nergens. Koortachtig dook ze de groep katten in die naar de uitgang stormde. Schouders beukte lomp tegen haar aan en katten snauwde dat ze opzij moest gaan. Ivoryrose siste nijdig en duwde haar slanke lijf door. Ze miauwde nogmaals zijn naam maar er kwam geen antwoord. Haar fel blauwe ogen scande elke vacht en elke paar ogen die ze maar tellen kon, maar de bekende blauwe kijkers van haar hersenloze broertje ontpraken. “Mousebrain..” Siste ze kwaad toen ook de laatste katten de kamp uitgang door schoten.
Ze telde de koppen van de katten die nog in het kamp waren en begon te vrezen dat haar broertje mee gerend was. Het had geen nut om mee te rennen met de groep. Hoe graag ze ook haar broertje wilde beschermen ze vertrouwde haar clan. Littlepaw was een kleine huilenbalk. Hij zou binnen no-time wel terug komen en haar clan zou hem tot die tijd beschermen. Ze zag dat er bar weinig katten overgebleven waren en dat zat haar niet lekker. Ze stapte naar de uitgang van het kamp en zag nog net de laatste paar katten verdwijnen in de verte. Ze kon maar beter op de uitkijk staan voor het geval iemand terug kwam. Voor het geval Riverclan hier kwam..
NOTESIvoryrose staat bij de uitgang van het kamp. TAGNiemand nog