| | ![Ceremonie november Rba3jn](https://2img.net/h/oi63.tinypic.com/rba3jn.png) Floriske 2583 Actief Vibrations of tremors that shook long ago
Tear holes in the fabric of all that we know
Can't survive with the secrets we have
All that we have is a lie
| |
| Onderwerp: Ceremonie november do 3 nov 2016 - 20:22 | |
| "Laat alle katten oud genoeg om hun eigen prooi te vangen zich verzamelen!"Vreselijk. Het waren vreselijke dagen geweest. Te veel, er was te veel gebeurd in zo'n korte tijd, te veel verloren gegaan. Everstar keek kort naar de lucht, die strakblauw was. Het had heel eventjes geregend, de nacht dat Rosekit was overleden, maar daarna was er geen druppel meer gevallen. Toen de clan zich had verzameld, schraapte Everstar haar keel. "Het zijn moeilijke dagen geweest. Onze strijd tegen RiverClan bleek gebaseerd op een leugen. Brindleleaf heeft de clan verlaten. Mousewish heeft daarna de dood verkozen en Cheekykit is haar gevolgd. Iets moois was dan weer de geboorte van de kittens van Oceanbreeze en Neverland: Bearkit, Safekit, Rosekit, Narrowkit en Faithkit. Afgelopen nacht is Rosekit echter overleden nadat ze naar buiten was geslopen. Oceanbreeze is op dit moment de enige queen en wordt bijgestaan door Bronzemask en andere familieleden van de kittens. Het zou fijn zijn als jullie hen zouden helpen door af en toe op de kittens te passen, zodat zij kunnen uitrusten en andere taken kunnen doen." Oceanbreeze en Bronzemask hadden aangegeven, zowel bij Routpaw als direct bij haar, dat het hen wat te veel werd, dus wat hulp van hun clangenoten zou zeker welkom zijn. Everstar zweeg even. Ze kon wel zeggen dat het haar ook wat te veel werd. Het nieuws over de waren aard van Whitelions dood had haar diep geschokt. De oorlog was voor niets geweest. Wolverinebites dood was voor niets geweest. Het had zo makkelijk voorkomen kunnen worden. En dan alles wat daarna nog was gebeurd. Gewoonlijk kon ze wel omgaan met de dood. Er stierven vaak genoeg katten in gevechten of ongelukken. Maar nu... nu was een van hen haar pasgeboren nichtje. En dan Brindleleafs vertrek. Mousewish en Cheekykit hadden niet hoeven sterven. Als Brindleleaf was gebleven... Als zij Brindleleaf tegengehouden had... Nee, daar kon ze nu niet bij blijven hangen. Zij was nu immers degene die de clan hierdoorheen moest loodsen. Ze kon moeilijk zelf instorten. Goed. Ceremonie. "Ook in moeilijke tijden gaat het leven echter door en daarmee ook de ceremonies. Ik wil als eerste Pantherpaw en Tigerpaw naar voren roepen. Jullie hebben jullie training afgerond en zijn klaar voor het warriorschap. Zweren jullie dat jullie de warrior code hoog zullen houden en dat jullie deze clan altijd zullen beschermen, als het moet met jullie leven?" Nadat ze antwoord had gekregen van de twee, ging ze verder: "Dan, Pantherpaw, zul jij voortaan bekend staan als Panthersoul. Tigerpaw, jouw warriornaam is Tigerspirit. Maak WindClan trots." Ze keek even naar de jonge katten terwijl ze van alle kanten gefeliciteerd werden. "Amberkit, Stonekit, Leopardkit", miauwde ze daarna, Brindleafs kittens naar voren roepend. Nu zij apprentice werden zou het in ieder geval al iets rustiger worden in de Nursery. "Jullie hebben de leeftijd van zes manen bereikt en zullen dus aan jullie training beginnen. Amberkit, jouw nieuwe naam is Amberpaw. Je zult getraind worden door Bronzemask. Stonekit, jouw naam wordt Stonepaw en je zult door Crowfur getraind worden. Leopardkit, jij heet de komende tijd Leopardpaw en Stallionheart zal je mentor zijn. "Silencepaw, doordat Oceanbreeze kittens kreeg ben je bent de laatste tijd al door Icecloud getraind, dat blijft zo. Hopepaw, jij hebt ook een nieuwe mentor nodig. Dit zal Owlflight zijn."De ceremonie was bijna voorbij, ze moest alleen nog een mededeling doen. Ze snoof de lucht op, die zelfs droog rook. "Op het kleine buitje van vannacht na heeft het de laatste tijd nauwelijks geregend en zoals sommigen van jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt, zijn sommige poelen in ons territorium opgedroogd en is het waterpeil van het meer gezakt. Bovendien lijkt het er niet op dat het binnenkort gaat regenen. Daarom zullen er zo lang de droogte aanhoudt waterpatrouilles op uit gestuurd worden om water te halen voor katten die zelf het kamp niet kunnen verlaten", miauwde ze. Daarna gaf ze met een knikje aan dat de ceremonie afgesloten was. - Overzicht:
Apprentices -> Warriors: Pantherpaw~ -> Panthersoul Tigerpaw. -> Tigerspirit
Kittens -> apprentices --- mentoren Amberkit'' - > Amberpaw --- Bronzemask Stonekit' -> Stonepaw --- Crowfur Leopardkit** -> Leopardpaw --- Stallionheart Silencepaw~ --- Icecloud Hopepaw. --- Owlflight
Overig: Een samenvatting van de laatste tijd: de waarheid over Whitelions dood, de geboorte van het vertrek van Brindeleaf en de dood van Mousewish, Cheekykit en Rosekit. Er heerst droogte en er zullen waterpatrouilles opgesteld worden.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) It is walking evenly between you and me, this truth, this terror And it stares us in the face, until we break our nose against the mirror![Ceremonie november 33kui4l](https://2img.net/h/oi65.tinypic.com/33kui4l.png) * ********- Spoiler:
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november BBTakD](https://k.nickpic.host/bBTakD.png) Bunny 1497 Actief She was a storm, begging to be understood in a world that loves sunny days.
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november do 3 nov 2016 - 21:02 | |
|
Amberkit was niet meer hetzelfde geweest sinds haar moeder er niet meer was. Ze had geen tranen meer gelaten sinds die eerste ochtend, had zelfs geen emoties meer getoond. Niet toen de dochter van Oceanbreeze, een kattin die ook voor haar had gezorgd de laatste tijd, gestorven was, en niet nu ze eindelijk apprentice zou worden. Ze wou dat ze in een eeuwige tijdslus vast zou zitten, als kleine kitten die nog warm bij haar moeder lag. Met een gezicht van steen - ironisch genoeg, sinds haar broertje Stonekit heette - stond ze klaar, haar rug recht en haar groene ogen recht voor zich uit starend. Ze keek de katten die om haar heen zaten niet aan, noch keek ze naar haar twee broertjes. Ze wist niet goed hoe het met hun ging, omdat ze te veel bezig was met hoe het met haarzelf ging - maar dat mocht wel. Dit was een situatie die je maar één keer in je leven tegenkwam, al hadden de meesten het maar als ze heel oud waren en hun moeder stierf. Niet omdat hun moeder hun achterliet. De leidster begon met het afroepen van alle drama die de laatste tijd gebeurt was. Haar tante en nichtje waren gestorven, net als de kitten van Oceanbreeze - Rosekit had ze blijkbaar geheten. Natuurlijk was er ook goed nieuws, zoals het nestje, al werd dat meteen teniet gedaan door Rosekit natuurlijk. En dan de oorlog met Riverclan, waar ze niet veel van had meegekregen omdat ze nog zo jong was.. Everstar benoemde daarna twee nieuwe warriors, en hoewel ze dat voordien misschien wel had gedaan scandeerde Amberkit niet mee met de rest van de clan, riep ze niet de namen van Tigerspirit en Panthersoul om ze te verwelkomen als warriors. Ze bleef gewoon zitten, kaarsrecht, met een stenen gezicht en haar blik recht vooruit. Daarna werden zij en haar twee broers naar voren geroepen. Amberkit stond op en wandelde naar voren, schijnbaar rustig al woedde er een storm in haar hoofd. Mama was hier niet. Papa was waarschijnlijk ook nergens te bekennen. Ze had haar tante, natuurlijk, maar tante had mama gewoon laten gaan. Aan haar had ze ook niets. Ze had alleen haar broers, maar daar was ze eigenlijk nooit hecht mee geweest. Een kleine traan probeerde te ontsnappen, maar Amberkit deed er alles aan om ze terug te dringen. Ze had niet eens de troost dat mama misschien toekeek vanuit Starclan, want mama leefde nog gewoon. Hoewel, ze had net zo goed dood geweest kunnen zijn. Ze was een rogue nu, ze zou nooit Starclan kunnen binnentreden. Ze had het ergste van het ergste gedaan, nog erger zelfs dan toen ze de warriorcode brak door met Sparrowfeather kittens te krijgen - dat was tenminste nog uit liefde gedaan. Weggaan was wat Amberkit betrof puur uit haat, uit afschuw, misschien zelfs uit angst om wat haar kittens bekomen waren. Ze kon het niet begrijpen. Everstar noemde haar Amberpaw, nu officieel een apprentice van Windclan. Amberpaw kon niet glimlachen en als ze de emotie had doorgelaten was ze nu ingestort. Amberpaw, zonder moeder en met een nutteloze vader. Met een tante die hun zou beschermen maar dan gewoon mama liet gaan en twee broers waar ze niet eens hecht mee was. Wat een geweldig kind was ze toch. En natuurlijk werd Bronzemask als haar mentor benoemd.. Misschien was ze vroeger blij geweest, maar dat leek een emotie die mama had meegenomen. In haar groene ogen was de storm van emoties in haar jonge lichaampje duidelijk zichtbaar - verdriet, woede, angst. Ze voelde zich alleen, zelfs wanneer ze zich naar haar tante keerde, haar in de ogen aankeek en toen haar neusje tegen die van haar duwde. Ze zei niets tegen haar, maar wachtte tot haar mentor haar zou aanspreken. Ze zou toch maar in huilen uitbreken als ze nu iets probeerde te zeggen.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Cynthia 337 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november do 3 nov 2016 - 21:10 | |
| Er was veel gebeurd de laatste tijd. Het gevecht met Riverclan, wat eigenlijk niet nodig was geweest, omdat het allemaal uiteindelijk een leugen bleek te zijn. Hij was oom geworden, maar één van zijn nichtjes had afgelopen nacht niet overleefd nadat ze het nest uit geslopen was. Hij wist hoe verslagen Oceanbreeze erover was en had haar dan ook nog niet gesproken erover. Hij nam dan ook wat rustig zijn plaats in voor hij zijn ogen op Everstar richtte. Allereerst ging het over wat er allemaal gebeurd was de laatste tijd en zo ook het verlies van een aantal katten. Voor een moment keek hij daarbij naar zijn poten tot hij zijn eigen naam hoorde. Hij hief zijn kop op en stond op, waarna hij naar voren liep. Het was eindelijk tijd dat hij zijn warriornaam zou krijgen, ook al zat er voor hem nu wel een lichte domper op. Hij zwoor echter wel de clan zou beschermen met zijn leven, waarna hij zijn naam van de leidster ontving, Panthersoul. De ceremonie ging nog verder hierna, maar hij luisterde er niet zo zeer naar. Hij was eindelijk warrior, ook al moest hij wel zeggen dat hij er minder enthousiast voor was door alles dat er was gebeurd. Ook nu met de droogte dat er was, zoals Everstar al aankaartte. Die waterpatrouilles zouden zeker nodig gaan zijn als het lang niet bleef regenen. ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november 7cf00310](https://i.servimg.com/u/f62/19/64/30/85/7cf00310.jpg) Inge 1991 Actief "Big results require big ambitions."
| |
| | ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november BBTakD](https://k.nickpic.host/bBTakD.png) Bunny 1497 Actief She was a storm, begging to be understood in a world that loves sunny days.
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november vr 4 nov 2016 - 15:33 | |
| De lichtbruine tabby knikte enkel een keer bij de woorden van haar mentor. Het was niet echt een vriendelijk knikje, eerder eentje die wel respectvol was maar met een botte ondertoon. Amberkit - nee, Amberpaw achtte Bronzemask geen blik meer waardig en draaide zich om. Ze keek niet eens om naar haar broertjes, die nu Stonepaw en Leopardpaw heetten. Ze wandelde gewoon de apprentice den in, voor de allereerste keer in haar leven. Het was er leeg en er hingen heel veel verschillende geuren - sommige ouder dan anderen. In ieder geval was de den leeg.
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Cynthia 313 Actief
| |
| | ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november DPKsfdL](https://i.imgur.com/dPKsfdL.png) Freedje 652 Actief
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november zo 6 nov 2016 - 14:39 | |
| Crowfur was net bezig om zijn dochter haar pels een beetje netjes te likken toen hij de kreet van Everstar hoorde. Hij murmelde iets tegen de zwart witte she-cat en ging vervolgens naar buiten. De tom ging zitten en wachtte tot zijn leader begon met haar verhaal. Zijn oortje trok kort nijdig toen ze over Whitelion begon. Ja, daar was hij trouwens nog steeds niet blij mee. RiverClanners hadden makkelijk de nursery in kunnen breken en zijn kittens aan kunnen vallen. Het feit dat ze gevochten hadden om iets wat gebaseerd was op een leugen maakte hem nog altijd verschrikkelijk kwaad. Hij had dan ook een hele tijd gemeden om in de buurt van Barksound te komen welke de waarheid verteld had… en dan nog wist hij niet eens zeker of het de waarheid wel was. Crowcall zou er in ieder geval helemaal al niet blij mee zijn. Hij dacht aan het verhaal die ze had verteld en hoe erg ze er mee inzat met de verbanning van haar voormalige mentor. Nee, dit had zeker weer wat oude wonden opengereten. Crowfur hoopte dat ook dat dat stomme vechten eindelijk eens over zou zijn en dat hij zich niet constant over de veiligheid van zijn dochtertje moest bekommeren. Het was niet bepaald aangenaam om met een gevoel alsof zijn Clan elk moment weer opnieuw aangevallen kon worden buiten het kamp te gaan. Het nieuws van de kittens was dan wel weer aangenaam om te horen en Crowfur rechtte zijn rug een beetje toen hij hoorde dat Oceanbreeze en Bronezemask wel wat bijstand konden gebruiken. Hij wist dat hij niet veel met hun sprak en dat hij werd aangezien als een norse, chagrijnige tom, maar hij kon best helpen met dat soort dingen en al zeker als hij op zijn eigen dochter paste. Vervolgens ging Everstar verder met de ceremony en luisterde hij aandachtig naar wie er allemaal warrior werd, wie er apprentice werd en wie een nieuwe mentor kreeg. Zijn oortjes bewogen verrast toen hij zijn eigen naam hoorde en zocht met zijn ogen naar zijn nieuwe apprentice. Hm. Daar zou hij dadelijk wel naartoe gaan als de ceremony voorbij was. Toen Everstar verderging over de droogte die heerste in WindClan bewogen zijn oortjes weer geërgerd. Hij wilde dat zijn Clan eens wat minder problemen had, zeg. Toen de ceremony was afgelopen ging hij als eerste naar Stonepaw toe om zijn neus tegen de zijne te drukken. ‘Morgenvroeg klaarstaan bij de kampuitgang,’ was het enige wat hij zei waarna hij vervolgens doorging naar Panthersoul. ‘Gefeliciteerd met je nieuwe rang. Je gaat het vast prima doen.’ Hij liet zijn staartpunt vriendschappelijk op Panthersoul’s schouder rusten voordat hij verderging naar Bronzemask en Oceanbreeze. ‘Ik wilde alleen even zeggen dat als jullie bijstand nodig hebben met de kittens dat ik die taak wel voor mijn rekening kan nemen. Ik kan met kittens omgaan, want ik heb zelf een dochter.’ Hij knikte de she-cats rustig toe en ging vervolgens zitten, rondkijkend of iemand nog met hem ging praten of dat hij dadelijk naar de fresh-kill pile kon gaan en iets kon gaan eten.
Tag (in de juiste volgorde): Stonepaw, Panthersoul, Bronzemask en Oceanbreeze ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november BXcdW76](https://i.imgur.com/BXcdW76.gif) Kip 3539 Actief ★You are, I think, an evening star.
The fairest of all stars
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november vr 11 nov 2016 - 19:01 | |
| Everstars kreet weerklonk in het kamp, dat de afgelopen dagen nogal somber leek. Zoals de gewoonte was voegde Routpaw zich bij de menigte katten, ergens aan de rand waar ze een beetje uit het zicht was, en luisterde aandachtig naar wat Everstar te vertellen had. Ze deelde nogal triest nieuws mee. Het was een pijnlijke tijd voor de windclan. Dat was duidelijk genoeg op te merken aan alles wat was gebeurt en de sfeer in het kamp. Routpaw keek echter toch wat blij op toen ze een bekende naam hoorde. "Ook in moeilijke tijden gaat het leven echter door en daarmee ook de ceremonies. Ik wil als eerste Pantherpaw en Tigerpaw naar voren roepen. Jullie hebben jullie training afgerond en zijn klaar voor het warriorschap. Zweren jullie dat jullie de warrior code hoog zullen houden en dat jullie deze clan altijd zullen beschermen, als het moet met jullie leven?" Haar ogen bleven hangen op Panther, die ijverig beloofde de clan te dienen. "Dan, Pantherpaw, zul jij voortaan bekend staan als Panthersoul. Tigerpaw, jouw warriornaam is Tigerspirit. Maak WindClan trots." Ze juichte zijn naam vrolijk mee en de rest van de ceremonie waren haar ogen op hem gericht. Er werden nog nieuwe apprentices en mentoren benoemd, waarna hun rossige leider de droogte en de kitten crisis aankaartte, wat ze goed in haar hoofd knoopte. Toen ze eindelijk uitgesproken was bewoog Routpaw zich voorzichtig door de katten heen naar haar vriend, wie ze een warm kopje gaf. "Panthersoul!"Spinde ze. "Wat een mooie naam, gefeliciteerd... Je verdient het." ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) It is both a blessing and a curse to feel everything so very deeply |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november 29puumf](https://2img.net/h/oi68.tinypic.com/29puumf.jpg) ~Butter(fly)~ 3426 Actief ~Waiting Hurts. Forgetting Hurts. But not knowing which decision to take can sometimes be the most painful.~
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november zo 13 nov 2016 - 17:28 | |
| Oceanbreeze wist dat een Ceremonie er aan zat te komen. Immers was er al bijna een maan voorbij, eentje waarin ze behoorlijk wat had meegemaakt. Ze was zwanger geworden, had haar naam ontvangen. Was een kitten verloren, had ander Queens zien verdwijnen en nog zoveel meer. Het was te veel geweest om echt lang bij stil te staan. Om nog maar te zwijgen over de indrukken en gevoelens die alles had achter gelaten. Ze slikte moeizaam toen ze de bekende kreet van Everstar door het kamp heen hoorde. "Laat alle katten oud genoeg om hun eigen prooi te vangen zich verzamelen!" Mauwde de rosse kattin. Oceanbreeze hees zich moeizaam en ietwat depressief uit het nest. Alleen Faithkit leek wakker waardoor ze het witte pluizebolletje optilde en langzaam uit de Nursery liep. Voor de Nursery ging ze zitten zodat ze alles toch kon horen maar niet echt deel uitmaakte van de Ceremonie zelf. Ze wist dat er best wel een kans was dat er iets belangrijks gezegd ging worden en dat was dan ook de enige reden dat ze echt uit haar nest gekomen was. Ze was nog te verdwaasd en verdrietig om echt alles mee te krijgen. Toch probeerde ze het. Ze voelde zich niet op haar gemak in deze drukte, waardoor ze zich vooral bezig hield met haar witte dochtertje. De kitten had haar ogen nog steeds dicht, al zouden ze waarschijnlijk vandaag of morgen open gaan. Ze had Rosekit nog nooit echt levend gezien. Toen ze het verhaal van Everstar aanhoorde leek ook Faithkit vastbesloten er iets van mee te krijgen want ineens sprongen haar blauwe ogen op en keek ze richting de stem van Everstar. Ietwat verbijsterd snorde Oceanbreeze terwijl ze tranen weg probeerde te knipperen. Haar enigste levende dochtertje zag voor het eerst de wereld om zich heen. Het eerste gedeelte van de Ceremonie had ze hierdoor nauwelijks mee gekregen enkel de laatste paar zinnen hoorde ze en hierdoor klemde ze haar kaken dan verwoed op elkaar, in de hoop de tranen binnen te houden."...Mousewish heeft daarna de dood verkozen en Cheekykit is haar gevolgd. Iets moois was dan weer de geboorte van de kittens van Oceanbreeze en Neverland: Bearkit, Safekit, Rosekit, Narrowkit en Faithkit. Afgelopen nacht is Rosekit echter overleden nadat ze naar buiten was geslopen. Oceanbreeze is op dit moment de enige queen en wordt bijgestaan door Bronzemask en andere familieleden van de kittens. Het zou fijn zijn als jullie hen zouden helpen door af en toe op de kittens te passen, zodat zij kunnen uitrusten en andere taken kunnen doen." Echter deed het laatste haar toch opkijken. Everstar hield een korte pauze, waarschijnlijk om alles tot haar clangenoten door te laten dringen. Oceanbreeze had het meeste zelf natuurlijk ook mee gekregen, immers was ze er zelf bij geweest, toch deed het haar goed dat Everstar haar en Bronzemask probeerde te steunen en iets voor de kittens leek te voelen. Faithkit leek alles gelukkig nog niet te begrijpen, het was namelijk best een heftige speech. "Ook in moeilijke tijden gaat het leven echter door en daarmee ook de ceremonies. Ik wil als eerste Pantherpaw en Tigerpaw naar voren roepen. Jullie hebben jullie training afgerond en zijn klaar voor het warriorschap. Zweren jullie dat jullie de warrior code hoog zullen houden en dat jullie deze clan altijd zullen beschermen, als het moet met jullie leven?" Nadat Everstar antwoord had gekregen van de twee, ging ze verder: "Dan, Pantherpaw, zul jij voortaan bekend staan als Panthersoul. Tigerpaw, jouw warriornaam is Tigerspirit. Maak WindClan trots." Oceanbreeze voelde even een korte stoot van geluk door haar hart heen schieten, totdat ze besefte dat haar eigen kitten dit nooit mee zou kunnen maken. Ze drukte zich nog dichter tegen de witte kitten aan waarna ze haar kop liet zakken. Ondanks dat ze enorm gelukkig was voor Pantherpaw eh, Panthersoul voelde ze zich behoorlijk verdrietig. De katten werden gelukkig gefeliciteerd en dus hoefde ze niet persé naar Panthersoul toe te gaan, iets dat haar ergens wel opluchtte. Ze kon niet vrolijk doen voor hem, nu ze zich zo verdrietig voelde."Amberkit, Stonekit, Leopardkit", ging Everstar verder waardoor Oceanbreeze naar de drie kittens keek die ze tijdelijk onder haar hoede had gehad samen met Bronzemask. Jammer genoeg kon Brindleleaf haar vroegere mentor en moeder van de drie kittens het niet mee maken. "Jullie hebben de leeftijd van zes manen bereikt en zullen dus aan jullie training beginnen. Amberkit, jouw nieuwe naam is Amberpaw. Je zult getraind worden door Bronzemask. Stonekit, jouw naam wordt Stonepaw en je zult door Crowfur getraind worden. Leopardkit, jij heet de komende tijd Leopardpaw en Stallionheart zal je mentor zijn." Oceanbreeze verschoot even van trots toen ze hoorde dat Bronzemask, Amberpaw mocht trainen. Haar vriendin mocht weer een Apprentice onder haar hoede nemen, dat was natuurlijk goed nieuws. Toch was het een bitter gevoel, een bittere trots. Een trots dat ondergedompeld was met verdriet. "Silencepaw, doordat Oceanbreeze kittens kreeg ben je bent de laatste tijd al door Icecloud getraind, dat blijft zo. Hopepaw, jij hebt ook een nieuwe mentor nodig. Dit zal Owlflight zijn." Beide van deze Apprentice's kende ze, de eerste omdat ze die natuurlijk even zelf had getraind en de tweede omdat ze haar toen ze hoogdrachtig was had gesproken. Wacht, was dat al zo'n tijdje geleden? Het leek haast nog gisteren. Ze zuchtte moeizaam waarna ze langzaam opstond. Waarschijnlijk was de Ceremonie nu al bijna afgelopen. Echter kregen ze nog een laatste mededeling. "Op het kleine buitje van vannacht na heeft het de laatste tijd nauwelijks geregend en zoals sommigen van jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt, zijn sommige poelen in ons territorium opgedroogd en is het waterpeil van het meer gezakt. Bovendien lijkt het er niet op dat het binnenkort gaat regenen. Daarom zullen er zo lang de droogte aanhoudt waterpatrouilles op uit gestuurd worden om water te halen voor katten die zelf het kamp niet kunnen verlaten", mauwde Everstar waardoor Oceanbreeze even haar kop bezorgd boog. Ze hoopte maar dat het snel ging regen, toch was ze blij dat ze erop aan kon gaan dat haar clangenoten genoeg drinkwater zouden halen om voor haar en haar kittens te zorgen. "Ik wilde alleen even zeggen dat als jullie bijstand nodig hebben met de kittens dat ik die taak wel voor mijn rekening kan nemen. Ik kan met kittens omgaan, want ik heb zelf een dochter." Mauwde ineens een zware stem, een bekende zwarte kater was verschenen. Oceanbreeze knikte dankbaar waarna ze haar kitten oppakte en richting Everstars den verdween. Ze keek Bronzemask en Panthersoul nog even trots na, beide zou ze later nog wel feliciteren, eerst zou ze met Everstar willen spreken en sinds Faithkit toch wakker was...
Tag: Crowfur, Bronzemask, Faithkit, Everstar, Panthersoul...
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![Ceremonie november WGRbdK4](https://i.imgur.com/WGRbdK4.png) Butter 92 Actief "Faith is not believing without proof, but trust without reservation."
| |
| Onderwerp: Re: Ceremonie november zo 13 nov 2016 - 17:42 | |
| De witte kitten was al een poosje wakker en aan het drinken toen haar moeder haar optilde en ze de warme Nursery verlieten. Het was behoorlijk koud buiten waardoor ze klagelijk een piepje liet horen. Eentje die zo zacht en kort was dat haar moeder dat waarschijnlijk niet door had. Sinds enkele dagen daarvoor kon ze horen, ze kon zelf nog niet echt praten, of beter gezegd deed daar niet echt een poging tot. Ze was nog best wel tevreden met het scala aan piepjes dat ze kon laten horen en haar moeder leek nog steeds voldoende te geven dus had ze geen reden om de woorden te vormen die haar moeder richting haar deed. Om nog maar te zwijgen over de angst die ze voelde als ze een woord verkeerd zou zeggen, Bearkit haar broer was nu niet bepaald de gezelligste en ook haar moeder leek de afgelopen tijd nogal gestresst, vooral sinds die nacht waardoor ze wat stiller was geworden. Misschien was haar moeder wel boos, en dat zou echt een ramp zijn. Toch leek haar moeder alles behalve geërgerd op dit moment, waardoor ze langzaam iets kon ontspannen tegen de lange warme vacht en rustig haar oortjes hief. Ze kon in de verte een onbekende stem horen die best luid en duidelijk sprak. Toch merkte ze wel dat er een afstand zat tussen haar, haar moeder en die stem. Haar moeders stem klonk altijd dichterbij. Toch was ze nieuwsgierig naar die stem en probeerde ze dus alles mee te krijgen, echter had ze niet verwacht om haar ogen op dat moment te openen. Doordat ze zo haar best deed alles mee te krijgen waren haar ogen zich gaan focussen op de omgeving, een soort van automatisme zou ze het kunnen noemen. In dit soort van automatisme hadden haar ogen zichzelf opengeduwd waardoor ze nu met felblauwe kijkers de wereld in keek. Een wereld met vele kleuren en indrukwekkende katten waarvan haar moeder er eentje was. Ze keek haar moeder aan die met rare druppels in haar ogen naar beneden keek voordat ze helemaal opging in de wereld waarin een rosse kattin op een steenachtig iets stond en iedereen toesprak. Dus daar was de onbekende stem vandaan gekomen. Opgewekt en geïnteresseerd bleef ze toekijken en luisteren, ook al begreep ze er niets van. Toen de rosse kattin was gestopt met praten en haar kop op en neer had bewogen liep een zwarte kat op hun af. Deze rook anders dan haar moeder waardoor ze dichter tegen de warme vacht aan kroop en haar kop dapper die kant op hief. Wie was dat? Ze had wel door dat haar moeder de kater kende, al leek die niet echt veel aandacht op de zwarte kater te vestigen voordat ze opstond en Faithkit oppakte. Hierna werd ze door haar moeder richting de rosse kattin gedragen die van het steenachtige ding was verdwenen.
OOC: Everstar, Oceanbreeze, Crowfur
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | | Onderwerp: Re: Ceremonie november ![Ceremonie november Icon_minitime](https://2img.net/i/fa/icon_minitime.gif) | |
| |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | |
| Permissies van dit forum: | Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
| |
| |
| |