| | ![army dreamers KvGvDIl](https://i.imgur.com/kvGvDIl.png) San 151 Actief
| |
| Onderwerp: army dreamers za 18 mei 2024 - 14:25 | |
| EVERY LEAF SPEAKS BLISS TO ME, FLUTTERING FROM THE AUTUMN TREE.
Het was vroeg, te vroeg voor velen, maar niet voor Windblade. Vooral niet wanneer het weer zo gunstig was. Voor haar was er niets zoals de eerste zonnestralen die door de bomen braken, terwijl de zon nog maar net boven de horizon verscheen. De koele bries die door haar vacht streelde, de geur van het bos die haar zintuigen prikkelde, en het langzaam ontwaken van de wereld om haar heen – dit was het moment waarop ze zich het meest levend voelde. De kattin had al wat vogels gezien, maar er verschenen er steeds meer. Ze zag ze boven haar hoofd vliegen, hun gezang steeds rijker en gevarieerder. Zelfs een eekhoorn had ze voorbij zien rennen, een kleine rode flits die te snel was om te vangen. Maar dat deerde haar niet – er zouden nog genoeg kansen komen. Dus liep ze rustig door, genietend van de stilte en de schoonheid van de vroege ochtend.
Na een tijdje merkte ze een andere aanwezigheid op – een clangenoot. Remnantwolf. Windblade stapte op haar af en gaf haar een respectvolle knik. "Goedemorgen, Remnant," klonk haar stem, vriendelijk en licht. "Jij bent al vroeg op pad, zie ik?" Misschien was Remnantwolf, net als zijzelf, een vroege vogel. Of misschien had ze een andere reden om op dit uur al uit haar nest te zijn. Medicijnkatten waren immers altijd op zoek naar planten om hun voorraden aan te vullen. En wanneer kon dat beter dan wanneer de rest van de clan nog sliep?
|
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers Kfjj0PI](https://imgur.com/kfjj0PI.gif) Butter 874 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers ma 20 mei 2024 - 11:50 | |
| We all carry small membranes of memories within us as does nature. All life force around us are fragments of memories engraved in chips of iron, copper and silver, like we are remnants of the past De Medicine Cat was al vroeg wakker geworden. Of het gefluit van vogels er iets mee te maken had of het gevoel van angst dat ze voelde dat een van de Warriors of Apprentices ooit oog in oog kwam te staan met het onbekende wezen dat daadwerkelijk een gevaar leek te zijn. Ze had verhalen gehoord, en hoewel geen van de katten daadwerkelijk wist wat het was, was het beest gevaarlijk genoeg. Dat betekende dan ook dat Remnantwolf extra mogelijkheden had om zich zorgen te maken. Iets dat haar niet bepaald goed beviel.
Het weer was zacht, kalm en prettig. Waardoor Remnantwolf haar zorgen er uit kon lopen terwijl ze naar de bekende plekken liep die planten de voorgaande Moons liet groeien en bloeien. Planten die ze zorgvuldig kon verzamelen zodat ze in staat was om haar Clan te begeleiden. Zover een Medicine Cat dat moest. Ze stond wat bedachtzaam naar een van de planten te starten. Alsof ze niet zeker wist wat ze ervan moest denken.
Een stem van een van haar Clangenoten deed haar kop omhoog schieten voordat ze haar even warm glimlachend aan keek. "Goedemorgen, Remnant," Klonk het, zachtjes en vriendelijk. "Jij bent al vroeg op pad, zie ik?" Meteen knikte de jonge grijze kattin. "Ik heb Jasminepaw om te begeleiden en voldoende dingen om mij zorgen om te maken. Toekomstige ziekten, verwondingen en het... Wezen dat mij niet lekker zit." Mauwde ze haar stem hees en kalm. ❅ ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers KvGvDIl](https://i.imgur.com/kvGvDIl.png) San 151 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers vr 24 mei 2024 - 20:18 | |
| EVERY LEAF SPEAKS BLISS TO ME, FLUTTERING FROM THE AUTUMN TREE.
Windblade had een eenvoudige vraag gesteld, maar de respons van de medicine cat was allesbehalve simpel. Toch voelde Windblade zich vastberaden om haar clanmate te steunen, zelfs als ze niet meteen een oplossing kon bieden voor haar zorgen. Ze knikte begrijpend naar Remnantswolf en legde een geruststellende poot op haar schouder. "Ik begrijp je," zei ze met een warme glimlach. "ThunderClan is als een familie, en we weten hoe we elkaar moeten ondersteunen in moeilijke tijden. Je staat er niet alleen voor, Remnant." Haar woorden waren doordrenkt met oprechte bezorgdheid en solidariteit. Windblade wilde Remnantswolf laten weten dat ze altijd op haar kon rekenen, zelfs als de weg voor hen beide niet helemaal duidelijk was. "Samen staan we sterk," voegde ze eraan toe, haar stem vol vertrouwen in de kracht van hun clanbanden. Windblade stak haar poot uit en bood aan om Remnantswolf te helpen. "Ik heb vandaag niet veel op mijn takenlijst staan, dus ik ben meer dan bereid om wat van jou over te nemen," zei ze vriendelijk. "Laten we samen op pad gaan om kruiden te zoeken. Twee paar ogen zien meer dan één, en samen kunnen we meer bereiken." Met een bemoedigende knik en een vriendelijke glimlach wachtte Windblade op Remnantswolf's reactie, klaar om haar bij te staan in welke taak dan ook ze ook mocht kiezen.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers Kfjj0PI](https://imgur.com/kfjj0PI.gif) Butter 874 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers zo 26 mei 2024 - 13:01 | |
| We all carry small membranes of memories within us as does nature. All life force around us are fragments of memories engraved in chips of iron, copper and silver, like we are remnants of the past Het leek erop dat de Moons een verandering had gebracht in beide katten. Wellicht was het ervaring, of anders misschien wel wat rust in de Clan. Remnantwolf was enorm opgelucht dat ze haar eigen Apprentice meer kon bieden, dan alleen gebrom. Een geruststellende poot werd op haar schouder gelegd waardoor de grijze kattin even zacht glimlachend naar de ander keek. Warm. De warmte waar ze indirect ook door Chivysniff naar vernoemd was, de bescherming die ze haar zieken altijd had willen geven. "Ik begrijp je," zei de ander met een even warme glimlach. Remnantwolf ademde even diep in terwijl ze langzaam knikte. "ThunderClan is als een familie, en we weten hoe we elkaar moeten ondersteunen in moeilijke tijden. Je staat er niet alleen voor, Remnant."
Moons geleden had het misschien minder zo gevoeld. Aangezien ze een van de weinige was geweest die Newtspark zo had gekend. Zo scherp was de pijn en de angst geweest. Een angst die ze nu niet meer kende, al maakte ze zich nog steeds zorgen. Heel veel zorgen. Een verleden kon nare littekens, diepe littekens ontwikkelen en leugens en waarheid doen verstrengelen.
De bezorgdheid en solidariteit deed haar duidelijk spinnen, zacht en kalm. Bijna automatisch. Immers was Remnantwolf gewend om de kittens in haar den te kalmeren, om kalmte te zijn, al had dat veel oefening gekost. Ze was zeer jong benoemd door Chivysniff omdat het tijd was geweest. Tijd om op haar eigen poten te staan terwijl ze mentaal niet veel meer dan een kind was geweest. Een kind die heel af en toe nog nachtmerries had. Dan loog ze, heel af en toe was een onderschatting.
"Samen staan we sterk," voegde ze eraan toe, haar stem vol vertrouwen in de kracht van hun clanbanden. Windblade stak haar poot uit en bood aan om Remnantswolf te helpen. Remnantwolf knikte langzaam, als Medicine Cat was het af en toe best wel lastig. Ze stonden buiten vele strijden maar tegelijkertijd konden ze die nooit vergeten. Ze zagen de pijn in de ogen van anderen en moesten dan het beste besluiten. "Ik heb vandaag niet veel op mijn takenlijst staan, dus ik ben meer dan bereid om wat van jou over te nemen," zei Windblade vriendelijk. De jonge grijze kattin grinnikte . "Wij hebben het druk zat, de meeste planten groeien op dit moment." Terwijl het voor Warriors een makkelijkere tijd was om te jagen. Meer prooi, ook jong prooi dat weerloos was. "Laten we samen op pad gaan om kruiden te zoeken. Twee paar ogen zien meer dan één, en samen kunnen we meer bereiken." Remnantwolf zwiepte met haar slanke staart voordat ze grijnsde.
"Daar zeg ik geen nee tegen. Misschien dat Jasminepaw en ik voorlopig niet alleen op pad moeten. We zijn nu niet bepaald ervaren in de verdediging." Als het moet kon ze natuurlijk wel op instinct reageren, ze had vaak genoeg gestoeid als kitten maar echt vechtten, dat zat er niet in. ❅ ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers KvGvDIl](https://i.imgur.com/kvGvDIl.png) San 151 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers vr 31 mei 2024 - 21:16 | |
| EVERY LEAF SPEAKS BLISS TO ME, FLUTTERING FROM THE AUTUMN TREE.
Windblade's woorden schenen als een lichtstraal door de zorgen van de medicine cat heen - een bemoedigend briesje in haar onrustige gedachten. Het was duidelijk dat de steun haar goed deed. Maar misschien was het meer dan alleen geruststelling. Remnantwolf had het zwaar gehad, dat was geen geheim. Maar wellicht begreep niemand echt de diepte van haar worsteling, de stille last die ze met zich meedroeg. Dus om dan plotseling die zachtheid, die verbondenheid van een ander te voelen, maakte een onverwacht groot verschil. Het was een balsem voor haar geteisterde ziel, een bron van hoop in haar donkere dagen. De medicine cat accepteerde het aanbod van Windblade met een dankbare glimlach. Er was, zoals ze allebei wisten, genoeg te doen rond deze tijd van het jaar, vooral nu veel planten in bloei stonden. Remnantwolf stelde voor dat zij en haar apprentice Jasminepaw voorlopig vergezeld zouden moeten worden door een warrior tijdens hun tochten. Windblade knikte instemmend - dat was inderdaad geen slecht idee, vooral gezien de dreiging die nog steeds in het bos loerde. Bovendien zou het de jonge kattinnen wat verlichting bieden. Twee konden meer dragen dan één. "Laten we dat idee samen aan Eveningstar of Spottedrain voorleggen, hm?" sprak ze met een glimlach die de zorgen leek weg te nemen. Haar stem klonk als een warme omhelzing, een uitnodiging om samen te werken aan het vinden van oplossingen en het verlichten van elkaars lasten.
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers Kfjj0PI](https://imgur.com/kfjj0PI.gif) Butter 874 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers zo 2 jun 2024 - 13:45 | |
| We all carry small membranes of memories within us as does nature. All life force around us are fragments of memories engraved in chips of iron, copper and silver, like we are remnants of the past Remnantwolf was dankbaar voor het feit dat Jasminepaw tot nu toe maar een Mentor in de training tot Medicine Cat had gehad. Het veranderen van Mentoren was altijd lastig, er was zoveel kennis en begrip dat er geleerd moest worden. Om nog maar te zwijgen over het emotionele en wijze aspect dat langzaam een deel werd van een kat die voor een langere tijd verbonden werd met Starclan. Starclan haar boodschappen waren niet altijd duidelijk en als ze wel duidelijk waren was het vaak niet goed. Vaak ging het dan om een komende strijd die kattenlevens zou kosten of hoop dat bedolven leek te worden onder takken en bladeren zodat het zonlicht nauwelijks meer de gedachten bereikten. Het was lang geleden dat iemand ooit de zachtheid en warmte had gegeven die Remnantwolf niet meer gewend was. Ze was er ook niet naar op zoek geweest. Een Medicine Cat mocht geen gevoelens hebben naar anderen die verder ging dan familiebanden of vriendschap. Daarnaast, het leven was anders, de offers die ze brachten ook, waardoor meestal enkel de andere Medicine Cats het begrip konden tonen.
"Laten we dat idee samen aan Eveningstar of Spottedrain voorleggen, hm?" Stelde Windblade voor nadat ze had geknikt. Het maakte dat de jonge kattin langzaam een bedenkelijk geluidje liet ontsnappen. "En ik denk dat ik zelf ook wat trainingen ga ondernemen. Daar had ik Eveningstar al naar gevraagd. Het is mijn verantwoordelijkheid dat mijn patiënten veilig zullen zijn." Zelfs als dat betekende dat ze moest leren vechten. Iets waar haar hart natuurlijk niet echt een plek in vond. Vechtten voelde, zo, fout. Verminken in plaats van helen maar ze zou het doen, zelfs al was ze bang dat ze dan op Newtspark zou gaan lijken. Een rilling schoot over haar rug heen. ❅ ![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | ![army dreamers KvGvDIl](https://i.imgur.com/kvGvDIl.png) San 151 Actief
| |
| Onderwerp: Re: army dreamers zo 9 jun 2024 - 20:11 | |
| EVERY LEAF SPEAKS BLISS TO ME, FLUTTERING FROM THE AUTUMN TREE.
Windblade lachte zachtjes om de woorden van de medicine cat. De calico poes schudde haar hoofd en keek de ander kalm maar ook vastberaden aan. Ze wist dat Remnantwolf het goed bedoelde. Haar prioriteit was altijd het welzijn van haar patiënten, en dat waardeerde Windblade zeer. Toch vond ze het belangrijk om te benadrukken dat zelfs de meest toegewijde kat zichzelf niet moest vergeten. Ja, het was belangrijk dat Remnantwolf haar rol serieus nam, maar jezelf voorbij lopen zou nooit de hoogste prioriteit moeten hebben. "Rustig aan, Remnant," sprak Windblade met een zacht knikje. "Je doet al echt genoeg voor de clan, ga nu niet over je grenzen heen voor iets wat misschien ooit kan gebeuren." Windblade zag Remnantwolf niet als een vechter, integendeel. Het leek haar dat dit tegen alles inging waar de grijze kattin voor stond. Waarom zou je jezelf verplichten iets te doen wat tegen je natuur ingaat? Natuurlijk, er kon altijd iets gebeuren waardoor bepaalde vaardigheden handig zouden zijn, maar je moest niet jezelf verliezen in de voorbereiding op een toekomst die mogelijk nooit komt. Ze voelde een golf van medeleven toen ze naar Remnantwolf keek. Het was duidelijk dat de medicine cat zich zorgen maakte en zichzelf druk oplegde. Windblade stapte dichterbij en legde haar staart geruststellend op Remnantwolf's schouder. "Luister, je bent waardevol zoals je bent. Je hoeft niet alles te kunnen of alles te doen. De clan heeft jou nodig, gezond en wel. Dus zorg goed voor jezelf, oké?"
![](https://i.servimg.com/u/f54/14/71/36/13/wczv6k10.png) |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | | Onderwerp: Re: army dreamers ![army dreamers Icon_minitime](https://2img.net/i/fa/icon_minitime.gif) | |
| |
| ![Ga naar beneden](https://2img.net/i/empty.gif) | | |
| Permissies van dit forum: | Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
| |
| |
| |