It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud}
❮
❯
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
NEWLEAF
Season
Newleaf, 10°C - 20°C
Langzaam maar zeker komen de eerste bloemen weer op. De zon breekt weer door wat zorgt voor een aantal warme dagen. Newleaf zet alles in volle bloei.
Onderwerp: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} za 25 okt 2014 - 21:54
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
Hij had braaf twee vissen gevangen bij de River en die aan de Elders gegeven. De grenzen waren bekeken en er was niks mis geweest. Nu had hij dus 'vrij'. Lynxfang verbleef meestal op zijn vrije moment in het Camp om iets te eten en wat te kletsen met andere katten. Nu had hij echter geen honger en kletsen met de anderen was iets wat hem niet naar het hoofd stond. Zeker niet nu het onderwerp toch vooral over het gevecht ging. Van alle gevechten die hij gehad had,wou hij deze nog wel het meeste vergeten. Nog meer dan zijn lederlaag bij Demon. Lynxfang hoorde plotseling water stromen en keek naast zich. De Stream stroomde zachtjes langs hem heen en hij keek even naar zijn spiegelbeeld in het rimpelde water. Een kater met heldere groene ogen en een houding die je niet moest tegenspreken. Dat moesten ze ook niet,iedereen die hem wou geloven dat het zijn schuld niet was,want dat was een leugen. Iedereen zoals Silvercloud,wiens geur hem toekwam. Zonder op te kijken van het water begroette hij haar,"Hoi Silvercloud"ze was hier waarschijnlijk gewoon toevallig en wou hem vast niet eens zien.
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} za 25 okt 2014 - 22:30
De zilveren poes had zichzelf verplicht om nog wat te gaan jagen. Ze had geweigerd om zich te laten verzorgen door de medicin cat. Haar wonden stoorden haar dan ook niet echt en er waren heus wel katten met ergere wonden geweest. Ze vermeed dan ook zoveel mogelijk het kamp, waardoor jagen een perfect excuus was. Haar clan ging voor. Haar loyaliteit was groot, soms wel groter dan haar eigen zorgen. Maar ze deed het met veel plezier. Met een waterrat tussen haar kaken liep Silver langs de oever van de Stream. Haar oren schoten even bedenkelijk naar voren toen de geur van Lynx haar wist te bereiken door de sterke geur van bloed. "Hoi Silvercloud." De warrior legde haar prooi neer bij de begroeting van de kater. Hij leek maar vaag voor zich uit te kijken, naar zijn spiegelbeeld. 'Wat doe je?' mompelde ze zachtjes en ging nieuwsgierig naast hem staan, haar blik gericht op het water. Zat er iets in het water? Ze zag niets, enkel hun spiegelbeelden op het vlakke water.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} zo 26 okt 2014 - 20:10
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
Ze gaf hem niet eens een begroeting,enkel een domme vraag. Hij keek naar het water,dat leek hem wou duidelijk. "Ik praat met mijn overleden zusje,nou goed?"beantwoorde hij dan ook behoorlijk geërgerd tegen haar. Zijn staart zwiepte wild heen en weer en het lawaai dat de gevallen bladeren maakte onder het,verjoeg alle prooi in hun buurt. Maar zo te zien maakte dat toch niet uit voor Silvercloud. "En? Zie je wat leuks?"vroeg hij ongemeend tegen Silvercloud toen ze zelf naar het water keek. Lynxfang spiegelbeeld keek schuin op naar de poes,maar richtte toen weer zijn ogen op zijn eigenaar. Lynx zuchtte even en keek op. "Alles is oké"zei hij afgeleid, denkend aan zijn zusje die hij maar kort had gekend. Net als zijn ouders. "Met haar dan"vervolgde hij stilletjes. Hijzelf mocht misschien niet eens meer naar Starclan nu.
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} ma 27 okt 2014 - 22:54
Even wenkte Silvercloud onbehagelijk met haar oortje, bij het horen van Lynx's woorden. Oke, ze had hem ontweken de laatste tijd, maar verdiende ze het om zo te worden aangesproken? Haar oren weken half uit naar haar nek. Ze had wel vaag eens iets gehoord over de kater zijn zusje, maar wist er verder ook niet zo veel over. Enkel dat ze het niet overleefd had. "En? Zie je wat leuks?" Even draaide ze met haar ogen en zette vervolgens een stap naar achteren. 'Weetje, als je me liever hier weg hebt, kan je het ook normaal zeggen hoor.' mompelde ze kortaf en zwiepte even kort met haar staart. Ze waren altijd goede vrienden geweest, maar na verloop van tijd leek dit precies wel te minderen. Was het omdat ze gewoon niet veel met elkaar spraken of zat er iets anders tussen? De zilveren poes wist het gewoon even niet meer. Haar oren lagen nu in haar nek, wachtend op antwoord.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} do 30 okt 2014 - 21:14
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
Silvercloud was niet blij met zijn woorden,kon hij merken,maar dat was hij gewend. Hij kreeg vaker boze blikken of een geïrriteerde houding. Kon hij er iets aan doen dat hij wou dat iedereen zich aan de Code hield,dat was nou eenmaal belangrijk. 'Weetje, als je me liever hier weg hebt, kan je het ook normaal zeggen hoor.' Lynxfang keek haar weer aan en legde zijn oren in zijn nek, "Ik heb nooit gezegd dat je moest komen,als je hier enkel bent om te laten merken hoe volwassene je opeens bent geworden"zijn groene ogen spuwde vuur,"Dan heb ik geen belangstelling,sluit je maar bij de rest aan en wordt maar net zoals zij. Zó volwassene"spuugde hij in haar richting. Boven hun begon het te rommelen,maar dat kon hem niks schelen. De regen mocht zo hard vallen als hij zelf wou,de bliksem mocht in alle bomen slaan.
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} zo 2 nov 2014 - 21:31
De poes wenkte even bedenkelijk met haar ene oortje, terwijl ze wachtte op een antwoord van de kater. "Ik heb nooit gezegd dat je moest komen,als je hier enkel bent om te laten merken hoe volwassene je opeens bent geworden," Silvercloud haalde haar lip op bij zijn antwoord. "Dan heb ik geen belangstelling,sluit je maar bij de rest aan en wordt maar net zoals zij. Zó volwassene" Een korte grom ontsnapte langs haar lippen. "Misschien word het eens tijd dat jij wat meer volwassen word. Je kan niet eeuwig een apprentice zijn," snauwde ze de kater toe en duwde haar nagels in de grond onder haar poten. "De verantwoordelijkheid ligt nu bij ons." siste ze er nog achter. "En ik word niet volwassen, jij gedraagt je gewoon als een verwende apprentice." Ze keek de kater met priemende ogen aan. Als hij haar ging beledigen, kon zij dat ook. En Silvercloud was niet iemand die voor zoiets terug deinsde.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} ma 3 nov 2014 - 14:04
Lynxfang schreef:
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
Woedend en verbijsterend staarde hij haar aan,zijn pels was dik opgezet en een kort blaasje ontsnapte uit zijn bek die halfopen stond. Toen hij uiteindelijk haar woorden had gehoord,begon hijzelf meteen met de tegenaanval,"Ik hou me altijd aan de Warrior Code,sinds mijn Apprentice tijd heb ik me als een Warrior gedragen en taken aangenomen die ik nog niet hoefde te hebben"viel hij uit,"Ik was en ben altijd volwassene geweest,sinds ze mijn familie hebben vermoord"sprak hij met een kalme stem verder,al trilde hij van woede,"IK BEN GEEN VERWENDE APPRENTICE,IK VRAAG NOOIT IETS TERUG VOOR MIJN DADEN!!schreeuwde hij nu,recht in Silvercloud's gezicht. Toen hij uitgeschreeuwd was hijgde hij en keek haar nog steeds woedend aan. Hoe durfde ze hem niet volwassene te noemen?
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} zo 9 nov 2014 - 22:52
Ook Silvercloud's vacht was recht gaan staan oen de kater nog luider begon te roepen. Haar oren lagen plat in haar nek. Dit was de eerste echte keer dat iemand zo naar haar riep. "Ik was en ben altijd volwassene geweest,sinds ze mijn familie hebben vermoord," Waarom zat hij zelfs te zeggen dat zij zich té volwassen gedroeg, als hij zich zelf ook 'volwassen' gedraagt? "IK BEN GEEN VERWENDE APPRENTICE,IK VRAAG NOOIT IETS TERUG VOOR MIJN DADEN!! Silvercloud zette een uitdagende stap naar voren. 'Gedraag je er dan niet naar!' gromde ze. Hij wist zelf sowieso hoe anderen over hem dachten, en ook dan paste hij zijn gedrag er niet naar aan. Haar staart zwiepte geïrriteerd heen en weer. Met een laatste zwiep draaide ze zich om en nam haar, eerder gevangen, prooi tussen haar tanden. Ze had gezegd wat ze moest zeggen. Dat hij maar alleen bleef, dat wilde hij toch zo graag. Silver vervolgde haar weg langs de oever. Haar oren waren nog steeds naar achteren gericht, om nog een mogelijk weerwoord op te vangen.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} wo 12 nov 2014 - 9:10
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
Ze liep weg en liet hem achter. Woedend sloeg hij in het water, de druppels raakte zijn gezicht en gleden er toen vanaf. Wat dacht ze wel. Hij was volwassene en zij gedroeg zich enkel zo. Na het gevecht was zijn hele leven overhoop gegooid. Lynxfang zuchtte en keek om. Silvercloud was verderop,maar nog op hoorafstand. Hij beet op zijn lip en voelde een druppel bloed vloeien. Daarna stond hij op en rende naar haar toe, "Silver" riep hij en ging voor haar staan,"Blijf bij me"sprak hij moeizaam uit. Praten. Geen ruzie.
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} wo 19 nov 2014 - 17:15
Silver was nog steeds niet tot bedaren gekomen, waardoor haar oren direct terug in haar nek zakten toen ze Lynxfang achter zich hoorde. Ze hield direct halt toen de donkere kater voor haar ging staan. Even haalde ze haar lip dreigend op. "Je zei net zelf dat ik niet welkom was." snauwde ze hem toe en gromde er kort achter. Haar houding liet ze voor wat het was. Hij mocht heus weten dat ze op haar pootjes getrapt was. Ze zou geen moeite doen om haar humeur te verbergen.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} vr 21 nov 2014 - 21:23
....
Lynxfang
Can you stay with me?
Standing in the Hall of Fame. And the world's gonna know your name.
"Weet ik"mompelde hij"Maar"-hij keek even naar de grond-"Het spijt me"zijn linkeroor ging naar achteren en de rechter ging naar voren,met een oog keek hij schuin op naar haar. Wat wat raar was,aangezien hij een stukje groter was dan de poes. Hij wou niet dat ze wegging,hij wou dat ze bleef,bij hem. "Blijf"fluisterde hij,de verlegenheid pakte hem vast en hij sloeg om van de neutrale sterke kater,naar het verlegen gespannen katje. Lynxfang beet even op zijn lip en wreef zenuwachtig met zijn voorpoot over de grond.
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} zo 30 nov 2014 - 10:20
De poes draaide zich nu zijdelings naar de kater om toen hij haar woorden bevestigde. "Het spijt me," Ze keek hem wat twijfelend aan, niet wetend wat ze nu moest zeggen. Haar ogen vingen die van hem op toen hij naar haar op leek te kijken. Ze had wel gemerkt dat de kater de laatste tijd onder alle druk leek weg te kwijnen. Wat daar de exacte oorzaak van was, was haar een raadsel. Maar ze zou er nog wel achter komen. Ze waren altijd goede vrienden geweest. Het was dan wel iets geminderd, hun dagelijkse gesprekken, maar dat wilde niet zeggen dat ze het niet terug konden oppikken."Blijf" Silvercloud's vacht was ondertussen gaan liggen. "Ik blijf wel, maar dan wil ik wel weten wat er de laatste tijd met je aan de hand is." mompelde ze zachtjes en zette zich ter plekke neer.
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} do 18 dec 2014 - 21:18
Hij keek haar afwachtend aan en zag tot zijn geluk dat ze ging zitten. Helaas wou ze wel weten wat er met hem aan de hand is. Daar kwam hij waarschijnlijk niet meer van af,het moest maar. Hij zuchtte en ging ook zitten. ''Firestar,ik heb het gevoel dat zijn dood mijn fout is"begon hij. Hij keek even naar de Stream naast hem en zuchtte toen kort. ''Iedereen zegt dat het niet mijn fout is,dat Firestar me juist dankbaar is, omdat zijn dochter nu nog leeft". ''Maar ik blijf me schuldig voelen,als ik hem niet zomaar had laten gaan,dan leefde hij nu nog."eindige hij. Lynxfang keek weer naar Silvercloud en richtte zich kort op haar olijfgroene ogen. Ze waren best wel mooi. Meestal lette Lynxfang niet op dat soort dingen,hij hield zich eigenlijk nooit echt bezig met de poezen. Ja,hij zag ze als vrienden,maar niet als geliefden. Zijn taak was voornamelijk taken uitvoeren en er voor zorgen dat alles goed liep.
Euh, een beetje help hier?:
Silvercloud
Member
Yanthe 617 Actief "I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud} do 1 jan 2015 - 23:04
De poes legde haar staartje over haar voorpoten en richtte haar blik op de kater toen deze begon te spreken. ''Firestar,ik heb het gevoel dat zijn dood mijn fout is" Even draaide ze haar oortjes zijdelings bij wat de Riverclan kater zei. Het was ook helemaal zijn fout niet, maar die van Snowkiller, de kater die zij nog uit het water had gevist. Het was niet dat ze hem mocht, maar loyaliteit naar haar clangenoten ging gewoon altijd voor alles. Maar ik blijf me schuldig voelen,als ik hem niet zomaar had laten gaan,dan leefde hij nu nog Ze zocht Lynxfang's ogen op en duwde zich recht, waarna ze hem een kort kopje gaf, een troostend kopje. "Je moet je niet zo laten doen, laat je niet te veel leiden door je emoties." mompelde ze en zette zichzelf terug voor hem neer. "Dit kon iedereen overkomen. Het is gedaan en kan niet meer worden terug gedraaid."
"I've no need of mighty deeds, when I feel your arms around me."
Gesponsorde inhoud
Onderwerp: Re: It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud}
It feels so wrong,wake me up out this nightmare.{Silvercloud}